100 jaar Willem Frederik Hermans
02-03-2022
“Kenmerk van een offer is dat het opgaat in rook.”Bron: Drie drama’s (1962)
Gekozen door: Reinder Storm
conservator bij Allard Pierson
01-03-2022
“Hij beefde zo sterk in zijn kaken, of zijn wangen bezig waren te bevriezen. Maar hij bewoog zijn kin op en neer en de woorden sprongen over zijn tanden en werden door iedereen verstaan die zich in de gestadig groeiende menigte om hem heen bevond. ‘De katholieken! Dat is het meest schunnige, belazerde, onderkruiperige, besodemieterde deel van ons volk! Maar die naaien er op los! Die planten zich voort! Als konijnen, ratten, vlooien, luizen. Die emigreren niet! Die blijven wel zitten in Brabant en Limburg met puisten op hun wangen en rotte kiezen van het ouwels vreten!'”Bron: Ik heb altijd gelijk
Gekozen door: Jacqueline Bel
28-02-2022
“Boven op een hossende vrachtwagen reed hij door de Amstellaan. Misschien zou hij haar daar al ontmoeten. Misschien liep zij daar, met een doek om haar hoofd. Hij zou naar haar wuiven en roepen: ‘Ga niet te ver weg, ik kom straks bij je.’ Of misschien zou hij haar zien staan voor een raam, terwijl hij langs de wolkenkrabber reed. Of misschien zou hij haar tegenkomen nadat hij al door de vrachtwagen was afgezet en op straat liep. Hij zag haar lopen aan de overkant. Hij zou blijven staan en haar kalm verder laten lopen, totdat zij hem vanzelf in de gaten kreeg. Maar zij zou hem natuurlijk niet zien en hij zou zich omdraaien, oversteken, haar achternalopen en op de schouder tikken. Maar nog waarschijnlijker leek het hem dat zij niet thuis zou zijn. Voorgoed verdwenen was zij, niemand wist waar naartoe.”Bron: De tranen der acacia's
Gekozen door: Jacqueline Bel
27-02-2022
“De klerenkasten heb ik helemaal uitgepakt. Zijde, fluweel en bont wierp ik op een hoop. Mijn kat ging er in liggen slapen. Ikzelf kroop er in rond, diep de geuren insnuivend . Vijfentwintig paar schoenen bekeek ik aandachtig, een voor een. Want schoenen zijn het enige dat iets van een mens bewaart, als hij afwezig is. Een schoen is altijd eender van vorm, al zit er geen voet in. Schoenen zakken niet in elkaar tot platte vodden, zodra zij uitgetrokken zijn. Ik bevoelde de hielen en de gladde hoge hakken met de palm van mijn hand. Ik zette ze twee bij twee in het rond in de kamer. Zo stonden er vijfentwintig vrouwen om mij heen. Voor het geval zij naakt waren en onzichtbaar, bewees niets dat zij er niet stonden, misschien zelfs heupwiegend, de handen zwaaiend boven het hoofd, alles konden zij doen zolang zij haar voeten stil hielden.”Bron: Het behouden huis.
Gekozen door: Jacqueline Bel
26-02-2022
“Over een bank lang een damesmantel. Hij praatte zoals voorwerpen uit een detectiveroman. Hij zei: ik lig slordig in elkaar gerold hoewel ik duur ben. Iemand heeft mij hier neergegooid op het punt mij aan te trekken en de deur uit te gaan. Maar zij bemerkte dat zij iets vergeten had. Zij is nog in het huis. Pas op, je bent niet alleen.”Bron: Het behouden huis.
Gekozen door: Jacqueline Bel
25-02-2022
“Het klinkt nu misschien onwaarschijnlijk, maar van nature ben ik er niet zoëen die anderen direct naar de keel vliegt bij het minste verschil van mening. Mijn eerste held en zedelijk voorbeeld was Bruintje Beer, hoofdpersoon van een geïllustreerd vervolgverhaal voor kinderen, dat elke avond in de krant stond. 'Kom Bruintje, ga jij eens even vlug voor me naar het dorp, want ik heb geen lucifers meer'. 'Ja moe', zegt Bruintje Beer, 'ik kom zo gauw mogelijk weer.' Zo was ik ook. Maar toen ik de leeftijd van zes jaar bereikt had en naar school moest, kwam ik in aanraking met de massieve solidariteit van de dommen en de aanraking werd een botsing.”Bron: 'De Elektriseermachine van Wimshurst', in: Een wonderkind of een total loss.
Gekozen door: Jacqueline Bel
24-02-2022
“Hij riep mij aan zonder het te weten en ik kwam - na zoveel jaren.”Bron: Herinneringen van een engelbewaarder
Gekozen door: Jacqueline Bel
