100 jaar Willem Frederik Hermans
23-02-2022
“Dat dood of geboorte van een groot schrijver om de zoveel lustra worden herdacht, is niets ongewoons. Het ongewone in het geval van Multatuli is, dunkt mij, dat de herdenkingen aan hem gewijd, niets gedwongens hebben, dat men nog altijd een waarlijk oprechte behoefte gevoelt over hem te spreken en te schrijven en kennis te nemen van het geringste kladje waar zijn handschrift op voorkomt.”Bron: 'Multatuli toujours vivant.' In: Vrij Nederland, 20 september 1947
Gekozen door: Jacqueline Bel
hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde aan de VU
22-02-2022
“Ik weet niet of het voor de lezer, en trouwens voor de schrijver zelf, erg interessant is om in een boek, dat gepresenteerd wordt als een roman, als een gefantaseerd verhaal, uit te gaan vissen wat berust op dingen die werkelijk door de schrijver zijn meegemaakt en wat niet. Het is de vraag of schrijvers eigenlijk wel zoveel moeten beleven, want ik geloof dat een schrijver eigenlijk het liefst schrijft over dingen die hij niet heeft beleefd. Schrijven is een werkzaamheid van de fantasie en schrijvers zijn natuurlijk net als gewone mensen: ze fantaseren liever dan dat ze iets meemaken.”Bron: W.F. Hermans in een interview met Frank van Dijl in Het Vrije Volk van 7 januari 1978.
Gekozen door: Marie-José Klaver
21-02-2022
“Ik ben zeer ambitieus. Ik bezat de grootste kater ter wereld. Ik had haar verlaten, maar zij hield nog altijd evenveel van mij. Ik kon er tegen niemand over spreken, niemand zou het ooit mogen weten.”Bron: ‘De kat Kilo’ (Moedwil en misverstand, 1961)
Gekozen door: Marie-José Klaver
20-02-2022
“Na de afschuwelijke scène waarbij hij haar drie keer op haar gezicht had geslagen, was hij gaan zitten schrijven. Zij zat aan het andere eind van de tafel en begon ook aan een brief. Louis had haar aangekeken met een blik of hij zeggen wilde: O, schrijf jij ook? ”Bron: ‘Het lek in de eeuwigheid’ (Moedwil en misverstand, 1948)
Gekozen door: Marie-José Klaver
19-02-2022
“Zo staan wij tegenover elkaar, dat papier en ik, allebei met de rug tegen de muur, voor de keuze te schrijven en beschreven te worden – of voor altijd verloren te gaan.”Bron: Paranoia (1953)
Gekozen door: Marie-José Klaver
18-02-2022
“Het komt mij voor of alleen de vlekken en doorhalingen mijzelf representeren, zoals een bacterie voor het ongewapend oog alleen wordt gerepresenteerd door de ziekte die zij verwekt.”Bron: Paranoia (1953)
Gekozen door: Marie-José Klaver
17-02-2022
“Vooral sprookjes beginnen met ‘Er was eens’, dat weet u allemaal. Sommige sprookjesboeken heten ook zo: banaal, maar doodeerlijk. Het woord ‘doodeerlijk’ gebruik ik hier in strikt ambachtelijke zin. Want sprookjesvertellers zijn bezwaarlijk tot de eerlijke vertellers te rekenen, een sprookjesverteller is per definitie een leugenaar. Fatsoenlijke sprookjesvertellers beseffen dit altijd ten diepste. En ik denk dat ze hun verhaaltjes juist daarom met de woorden ‘Er was eens’ beginnen. Normale romans, en zeker realistische romans kunnen dit aanloopje wel weglaten. Het spreekt vanzelf dat ze over dingen gaan die er waren.”Bron: Mondelinge mededelingen (1987)
Gekozen door: Marie-José Klaver
