In Spectres de Marx (1993) munt Jacques Derrida de term ‘hauntology’, waarmee hij bedoelt dat alles wat er is beïnvloed wordt door alles wat er niet meer is of nóg niet is. Deze these kan breder getrokken worden: alles wat we actief proberen te marginaliseren, groeit in de schaduw en ‘spookt’ in een bedreigende vorm rond. In deze editie van Vooys willen we het spook het spook laten zijn. Daarom lees je in dit nummer over de duistere kanten van het bestaan: van eco- en bodyhorror tot aan de duivel als romanpersonage.

Anglist Bart Mulderij behandelt de weird fiction van de Welse auteur Arthur Machen (1863-1947). Hij laat zien dat horror vooral bestaat in de confrontatie van de lezer met een bovennatuurlijke werkelijkheid die het menselijke begrip overstijgt.

Neerlandica Lisa Wijker gaat aan de slag met de dichtbundel ‘Shop Girl’ (2017) van Dominique De Groen en het genre van bodyhorror. Daarbij onderzoekt ze hoe de verbeelding van lichaam en seksualiteit in horror maatschappelijk dominante hiërarchieën kan bevragen.

Historicus en filosoof Dimitri Goossens maakt een reis door de geschiedenis en laat zien dat de gelijkstelling van licht en waarheid in veel culturen en tijdsperiodes dominant is geweest en pas recent is gaan wankelen.

Letterkundige Bas Jongenelen schrijft over de duivel als romanpersonage. In zijn analyse van ‘Ik kom hier nog op terug’ (2023) van Rob van Essen toont Jongenelen aan dat de duivel zich als personage goed verborgen kan houden voor de andere personages, maar ook voor de lezer.

Literair schrijver en neerlandicus Cor de Jong stort zich op het duistere literair procedé van de mondegreen: een verkeerd verstane songtekst. Hij laat zien hoe Philip Huff in ‘Dagen van Gras’ (2014) een intrigerend literair spel speelt waarin mondegreens alsmaar dubbele betekenislagen toevoegen.

In de vaste rubriek ‘Verstand van Zaken’ betoogt letterkundige en horrorkenner Evert Jan van Leeuwen dat eco-horror de lezer confronteert met de verderfelijke aspecten van het ‘goede’ leven. Voor de ‘Stijlbreuk’ maakten redacteuren Britt Corporaal en Tijs Boesschen Hospers een spannend schrapgedicht. In het interview gingen redacteuren Leonie Broekhuizen en Mai-Linh Hàn Nguyên in gesprek met schrijfster Alma Mathijsen. Ten slotte bevat het nummer drie recensies. Letterkundige Frauke Pauwels bespreekt ‘”Geef me de ruimte”. Het eigenzinnige leven van Thea Beckman’ (2024) van Vivian de Gier. Docent en neerlandicus Guus van der Peet toetst de educatieve game ‘MedievalMe’ (2025), die ontworpen is naar Jacob van Maerlants ‘Der naturen bloeme’. Van dat middelnederlandse werk maakte Ingrid Biesheuvel een hertaling (2024). Die wordt besproken door medioneerlandicus Jelmar Hugen.

Wilt u dit nummer lezen? Klik hier om losse nummers te bestellen of neem een abonnement!