Chris van Geel

21-03-2026

EERSTE LENTENACHT

Als witte marmeren jongelingen rustend op
hun elleboog ligt de sneeuw opzij van de weg.
Men hoort de nog bevroren stem van vogels,
kieviten in het koude gras.
Ik zet de eerste nachtuil buiten,
mijn vinger strijkt het poeder op zijn vleugels glad,
hij doet drie stappen, zit –
een lange zomer wacht.

Bron: West-Frieslands Oud en Nieuw, 26e bundel, 1959

20-03-2026

GELUK

Tot zijn geluk was de valbijl geslepen. Nu trad er geen infektie op.

G.B.

Bron: Barbarber, december 1971

19-03-2026

TUIN

Hoe met een goede plantslag midden
in jou te planten met een list
een tuin als daar een plaats voor is,
het licht en daar de lente van.

Bron: Enkele gedichten, 1973

18-03-2026

PLEK VAN VOORMALIG CONCENTRATIEKAMP

Men graaft er zand,
men bakt er stenen van.

Bron: De Gids, april-mei 1966

17-03-2026

KREUPELBOS

Barbaars en onbegaanbaar is
beregend struikgewas.
Iedere tak voert naar de grond,
schiet straks in vuur
een bloem op schoot.
Groen klemt zich aan de knop,
knop aan de takken vast.

Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967

16-03-2026

Een huis met 1 kraan
Een bos van 1 boom

Bron: Barbarber, december 1967

15-03-2026

Waar hij ook aanspoelt
de zee trekt een lip.

Bron: Het Zinrijk, 1971

14-03-2026

GROET AAN G.v.O. UIT MAROLAKA

De lange dragers tussen lange twijgen,
de negers horen bijen, zoeken honing,
of ruiken een citroenboom, groen, wild, zoet.

Aan de moerassen komt geen eind; terwijl
wij kruisdiep waden schreeuwen wij ons hees
om kalme krokodillen te verjagen.

De benen tinten oranje na het water,
vol zweren van de dorens en bloedzuigers.
Verbaasde maki’s op boomtakken staren.

Het dorp is kaal, van bladeren gebouwd.
Vrouwen rennen stampvoetend in een stofwolk
om het dor huis van wie dood ging vandaag.

Hun rouwroep: roeienroeien! roeienroeien!
en: houjebekhè! houjebekhè!, uit
den treure, is niet van de lucht vannacht.

Bron: Tirade, 15 oktober 1959

13-03-2026

TEA-COSY

Ons poesje zit als een theemutsje op zijn bak.