Chris van Geel

10-08-2025

ONTWAKEN

Rondom met dromen volgeschilderd,
ik op de rand van mijn bed, ik zie
haar wandelen, struikelen, vallen,
moe van het nachtlang uitweg zoeken,
de bij, stoffig en ingekrompen,
die gisteren de kamer in-
gevlogen was, geladen met
de eigen warmte,
beladen met de zon, een klein
tumult van licht.

Bron: Tirade, 15 januari 1959

09-08-2025

DAME AAN ZEE

Zij doet haar borsten uit haar bloes,
de een en twee.
Zij liggen nu als los op haar geklede lijf.
Een zonechtpaar.
De tepel als een anjer,
de zogenaamde roos.
Haar voeten spelen met elkaar,
rusten in het zand.
De zee is net niet groen, niet grijs.

Bron: Spinroc en andere verzen, 1958

08-08-2025

SENTANIWEDUWE (N.G.)

“Vroeger ik ga uit,
zwem in water, vang
weinig vis. Mijn man
boos, geeft slaag.

Andere dag ik vang
veel, schoonmaken duurt
lang, man boos, geeft slaag,
wacht te lang.

Man nu dood. Ik rust,
eet wanneer zin.”

Bron: Barbarber, september 1964

07-08-2025

FILE

Een populier, rij ratelpopulieren,
het gras door wind gebogen buigt en glanst,
de brug is open, droogte ruist, hij wacht.

Wie ooit de bomen zag, de dijk afkeek,
een koe, grijs water in het vergezicht,
hij zag genoeg, hij kan de stad weer in
waar tussen muren met balcons bespijkerd
te zien door glas zijn tuin van herkomst ligt.

Bron: Hollands maandblad, februari 1973

06-08-2025

De zee staat rustend op
haar golven rustend golven af,
haar lip hartstochtelijk
ontcijfert zand.

Bron: Het Zinrijk, 1971

05-08-2025

GENOT

Met z’n allen internationaal genieten

Bron: Barbarber, december 1971

04-08-2025

WAAR BEN IK DEZE ZOMER TOCH GEWEEST?

Het regent. Hoor. Of vogelpootjes schrapen
het glas waardoor ik naar de hemel zie,
die eenmaal blauw, ach, met een kudde schapen
en Christofoor in ’t water tot zijn knie…

Bron: datering: tussen 1948 en 1955; Tijdrovertje, postuum verschenen, 1992

03-08-2025

BOOM ALS HEKPAAL

Van tot onzichtbaarheid verroeste
diep in zijn huid gegroefde draad,
viermaal een groef, laag bij de grond,
viermaal een mond, rimpelt een groet.

Bron: Het Zinrijk, 1971

02-08-2025

CÔTE D’AZUR

J’ai mangé une orange
à l’ombre d’un palmier
étrange étrange étrange

J’ai mangé un palmier
à l’ombre d’une orange
de plus en plus étrange

(Uit het poëziealbum van een dame, rond 1900; tweede strofe door een ander toegevoegd. Jeugdherinnering van Nescio).

Bron: Barbarber, november 1963

01-08-2025

PLEIN

Dat is een prachtige boom
voor die sigarenwinkel,
er daalt een duif in neer.
Een schilder schildert trage halen.
Onder de ladder staat de bakker in zijn deur,
bespat met schaduw van de blaren.
Het asfalt is van muizenleer.
De meisjes fietsen glimlachloos,
hun knieën tillen bloemen op.
Bij Fientje zijn de schermen neer.