Chris van Geel
20-05-2025
PEINTURE
Bij het schilderen van een appeltje sneed hij zich in de vinger
Bron: Barbarber, maart 1968
19-05-2025
DALENDE EEND
Een inval van herboren weelde,
het water schommelt diep onthutst,
een eend apart is klein van stuk,
zieltogend water zijn gemeente.
Bron: De Revisor, februari 1974
18-05-2025
IN DROOM
In een bladstille droom
hoorde ik kreunen op de weg.
Mijn vader sprong op
uit zijn stoel bij het raam –
wij waakten die nacht –,
snelde de tuin door, ik ook.
Het licht van de maan
omrandde met scherpe glanzen
boomstronken, een wagenschot,
de struiken, ieder blad.
Ik zelf lag daar in het donker
in de regen languit op het pad.
Bron: Tirade, november-december 1959
17-05-2025
De leeuw is in het hout geboren,
wortels zijn poten, wortels zijn kop.
Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967
16-05-2025
SLUIPEIKEN
O wat zijn de bomen prachtig,
die uit de grond zijn opgehaald,
houten delfstof
waaraan kameleonachtig
gave fossielen hangen,
ieder jaar groen, ieder jaar dor.
Waarom wringen zij zich in bochten?
Is de ruimte dan toch
oog van een naald?
Bron: Spinroc en andere verzen, 1958
15-05-2025
APRIL, VROEG
Lang voor de zon opkomt, in licht
nog nat van nacht, niet één geluid
hetzelfde, ziedend fluiten zij
elkander moord en doodslag toe,
de veren die hun messen slijpen,
de snavels die de zon aanvuren,
de vogels die van licht bedaren.
Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967
14-05-2025
PARKEREN
Met glazen ogen staan zij zij
aan zij te wachten voor de huizen,
soms start één schor en stottert weg.
Bron: datering: omstreeks 1967; in Een schrijvende partikulier, postuum verschenen, 1982
13-05-2025
FRAGMENT OP POTSCHERF
De goden somberen in onze slaap
en breken in in onze dromen.
Bron: datering; 1971-1972; niet eerder gepubliceerd
12-05-2025
LOOPMUIS
Niet eenzamer, maar even eenzaam,
welk huis hij kiest of welke plaats,
zijn poten laten hem niet los,
hij loopt, soms eet hij uit zijn poot,
hij loopt,
tot hij zijn graf haalt, inderhaast.
Bron: Enkele gedichten, 1973
11-05-2025
BOMEN
Zij was te Hollands nuchter om een gesprek met ze te beginnen, maar de sfeer voor een gesprek was er wel.
Een boom was een ‘du’ voor haar. Zij was geen bomenmaniak, maar een landschapsvriendin, en ook geïnteresseerd in de houtprijzen.
Booy over Wilhelmina
Bron: Barbarber, juli 1970
