Chris van Geel
01-03-2026
SCHRIJVEN
Je kunt schrijven met schelpen en met
gruis van schelpen,
met denneappels, met mos, in mos,
met sneeuwklokjes of
met krokussen (even wachten), in zand
en met bakstenen.
Bron: Barbarber, december 1967
28-02-2026
29 FEBRUARI ’68
Drie hazelaars verguld door ijs,
mystiek voor wie zijn plaats niet vindt.
O het houten geduld van een boom.
Bron: Het Zinrijk, 1971
27-02-2026
OVER IEMAND
Hij lijkt nog meer op mij dan ik.
Bron: Barbarber, september 1968
26-02-2026
MEISJES
In de door schaduw gewassen kamer spelen
ze halma, slaan bruggen, bouwen hun driehoeken vol.
Buiten valt wind in het sproeiende water.
Bron: Het Zinrijk, 1971
25-02-2026
UITZICHT
Het uitzicht is een landschap takken en een grijze lucht
met plekken licht weerspiegeld in een ruit waarop ik kijk
en echte lucht daarboven, strook waarin een vogel vliegt.
In het weerspiegelde vliegt het donker. Takken staan bijeen.
En wat ik hoor zijn drukke kauwtjes, de verstandigen.
Bron: Hollands Maandblad, februari 1974
24-02-2026
VOORUITGANG
Precisie is de grondslag van de moderne industrialisatie.
– Zo is de poëzie nog ergens goed voor.
Bron: Barbarber, januari 1968
23-02-2026
LENTEKOU
Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen
en in een doek gewonden haar.
Zij weigeren te wiegen
in een zo dunne wind;
bedriegelijk als in een tijdperk van de rede
doen zij zich gelden in het volle licht en afgewend.
Het regent ’s middags druppels warmte,
reddende scherpe stukken warmte in hard licht verstrooid.
Bron: Spinroc en andere verzen, 1958
21-02-2026
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.
Reeds schemeren de lichte tenten
van de zon, de golven, ribben van de zee.
Bron: fragment uit ‘Tussen seizoenen’; Uit de hoge boom geschreven, 1967
20-02-2026
BOMENSTICHTING
Ik laat mijn kaart zien van de stichting
en geef een klopje op zijn bast,
de boom ruist licht gerustgesteld
onder zijn zware takkenlast.
Bron: Barbarber, december 1971
19-02-2026
VERKEERSBORD
Ik lijd als ik een ander zie,
zich in zijn spelen zie verliezen.
Ik waarschuw wie passeert: op dit
bord loopt een kind een kind hard na.
Bron: Hollands Maandblad, maart 1969
