Chris van Geel

24-12-2025

IJSBLOEMEN

Het raampje is een Séraphine,
een bloemstilleven ongezien,
een nonnenspiegel, een gewas
vol donzen dorens, melk van gras,
oase onder een pak sneeuw,
berijpte manen van een leeuw,
albino’s, schedelverentooi,
strikken van tule, ’t krullenooi —
ze drukt haar pop tegen haar vacht
en ooilam, ooilam zegt ze zacht —,
paard, pluim, toom, tuig en rinkellast,
dood fluitekruid, een holle bast,
een schalvel, een dicht berkenbos,
een meisjesschool met haren los
het duin afrennend wie-het-eerst,
een knippapieren kinderfeest,
van porselein, van gips, van steen,
soldaten op hun tinnen teen.
Het ziet er van de doden wit.
Men kijkt er binnen hun gebit.
Een schaduw zonder ondergoed.
Graftuiltje dat het zeggen moet…

Bron: Spinroc en andere verzen, 1958

23-12-2025

MUUR

’k Ben ouder dan ik ben, een muur om naar te kijken,
voegen en steen, vroeger in steen gemetste lijken.
Wie mij verwijt kan klimmen naar wat ik onttrek,
kan over puntig glas mijn binnenkant bereiken.

Bron: datering: 1969-1970; Begane grond, postuum verschenen, 1985

22-12-2025

Er is voortdurend wind, wind
door het dorre blad, dat afgewend, vergeten,
stijf hangt van kou.

Sneeuw knerpt onder mijn zolen,
wind drukt mijn jas, het skelet van dunne
besneeuwde bomen, van sneeuw op gras.

Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967

21-12-2025

Gewoon als ieder beest
belust op prooi, niets meer,
niets minder –
wat zeggen wil: bekaf.

Bron: Het Zinrijk, 1971

20-12-2025

OPSTAAN BIJ RADIO

Waterhoogten in de ochtend
maken kamers vol van kou,
waterkou en blauwe luchten,
was en val, ik was mij gauw.

Bron: datering: 1948-1955; Tijdrovertje, postuum gepubliceerd, 1992

19-12-2025

SNOETJE

Een snoetje van ontroering, een snoetje van ontrouw.

Bron: Barbarber, september 1969

18-12-2025

WINTERMORGEN

Vastgeworteld in de richting van het waaien,
in die dromen scheefgegroeid bukken de bomen.
Elke ochtend in de wind die een maaier nabootst
en het bewegen van wie zand graaft, raap ik tussen
stammen, zoek ik talmend, breek ik berketakken.

Hart heeft wat op droom lijkt bij het waken,
maar de doden, onze wortels, dromen niet.

Bron: Spinroc en andere verzen, 1958

17-12-2025

DIALOOG

– Jouw Jan lijkt niet erg op deze foto.
– Maar dat is Jan ook niet.
– Nou, maar hij lijkt er toch erg op.

Bron: Barbarber, februari 1964

16-12-2025

PRINSES RADZIWILL

‘Eén blik op haar opmerkelijke gezicht en je ziet dat zij een vrouw is van aristokratische schoonheid, zelfbeheersing en poëtische gevoeligheid. Ook dat zij gedreven wordt door een verterende ambitie, die verzacht wordt door een bepaalde droefheid en een smachtend verlangen. Maar laten we er niet omheen draaien: een ster is zij niet.’

N.Y. Daily News

Bron: Barbarber, december 1969

15-12-2025

Er ligt veel vuur en lamplicht tussen sinter-
klaas en de dagen voor en na nieuwjaar.
’k Heb mijn verdriet verloren in de winter,
ik loop gehaast mijn zichtbre adem na.