Chris van Geel

06-02-2026

BOOM OM

De met een open oog gevallen boom,
donker van regen uit omzien getild,
zijn tak beklemd, de honger ongestild,
ligt waar hij viel, ruist in zijn kroon.

Bron: Vluchtige Verhuizing, postuum verschenen, 1975

05-02-2026

DE HULST DIE BIJ DE ROOMSEN GROEIT

Vollere bomen in de oude tuinen
van kerken in een straat die donker is,
zij steken rijke armen door het hek
en uit klein grint en zij verbazen aan
wie ’s nachts in mei de roomse bomen ziet,
de hulst die bij de roomsen groeit.

Bron: datering: 1970; Hun gratie is verborgen, postuum verschenen, 1991

04-02-2026

FEBR. ’55

Reeds weken ligt de sneeuw met opgetrokken lippen
te krimpen in de wind, te drogen aan zijn dorst.
Hij sterft niet aan de dooi, hij sterft aan de vorst.
Er stuiven korrels van zijn huid om te gaan drinken.

Bron: Spinroc en andere verzen, 1958

03-02-2026

EIKJE

De kou heeft hem verschroeid, maar hij,
ontplooid, bleef aan de zomer trouw,
open en strak,

een eikje dat zijn blad behield,
bruin en verdord, maar eetbaar bruin
en leefbaar dor.

Bron: Het Zinrijk, 1971

02-02-2026

Het is alsof de dingen die gebeuren
volmaakter zich aan ons voltrokken toen
wij heler onverbloemd beschikbaar waren.

Bron: Vluchtige Verhuizing, postuum verschenen, 1975

01-02-2026

TWEEËRLEI LINNEN

Ik ben veel liever een
bevroren laken buiten
dan een beschilderd doek
warm aan de wand onthaald.

Bron: Hollands Maandblad, maart 1969

31-01-2026

Hoor, hoor, het zal gaan dooien,
de zee ruist dagen-, nachtenlang.

Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967

30-01-2026

Een geur van vroeger maakt mij wakker,
een struik van niets, van eeuwig groen,
hij ruist.

Bron: Het Zinrijk, 1971

29-01-2026

SCHOORSTEENMANTEL

Hij stond bij het open vuur met zijn overjas aan.
Ik sloot mijn ogen om niet meteen te hoeven zeggen:
je jas heeft vlam gevat.

Bron: Barbarber, december 1969

28-01-2026

VORST

In de harde takken
zijn de duiven grijs.

De zon zal ze verblinden,
ze pikken bloed uit ijs.