Chris van Geel
29-01-2026
SCHOORSTEENMANTEL
Hij stond bij het open vuur met zijn overjas aan.
Ik sloot mijn ogen om niet meteen te hoeven zeggen:
je jas heeft vlam gevat.
Bron: Barbarber, december 1969
28-01-2026
VORST
In de harde takken
zijn de duiven grijs.
De zon zal ze verblinden,
ze pikken bloed uit ijs.
Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967
27-01-2026
HAVENWOONWIJK
Soms ziet men houten zwaluwen,
driekante behekste zonnen,
geprikt tegen de wanden van
de kamers.
Regen langs de geteerde vogels
door pluchen regelmaat
en het gepoetste koper
en regen achter ramen over het
geboende vette hout, op water
waar leniger zwaluwen scheren
in de haven.
Bron: Hollands maandblad, januari 1966
26-01-2026
Breng ook de roodborst dood in de heg
grijs van de zeewind graf in het mos.
Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967
25-01-2026
ZAKDOEK VERGETEN
Stel je voor, ik heb al deze dingen gedaan zonder een zakdoek in mijn zak.
Bron: Barbarber, april 1970
24-01-2026
Een haren rug op takken, een vacht op blaren,
een ijsbeerpels de klauwen uitgestoken,
de bek met rode gipsen tong fel opgesperd,
de ogen dood, zo ligt de sneeuw gestrekt
in tuinen tot het verste veld.
Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967
23-01-2026
DE NIEUWE SNEEUW
Het is alsof het sneeuwt vanuit de zon,
een nieuwe sneeuw.
Boven de bomen staan de wolken
als bolle vrouwen op een breed balcon.
En niets gehecht, geen nest.
Er is een ruilverkeer van kralen voor
een spiegel, kinderfluiten voor
een blikken pan.
Gesmolten houdt de hagel korrels vast.
De wolken zijn al lang geen vrouwen meer.
De lammeren zijn tekens van de lente,
de lente is een skelet met melktanden in het gras.
Bron: Tirade, 15 mei 1959
22-01-2026
OP WEG NAAR HET EINDE
Schaduw, om in geen kwelling stil
te moeten staan, gaat over
het smalle zonlichtloze gras,
snel en alleen.
Bron: Het Zinrijk, 1971
21-01-2026
HEMELS WANDELAAR
Over de rozen ben ik sneeuw
over de sneeuw ben ik de winter
en uit mijn zool trek ik een splinter
met een schier bovenaardse schreeuw.
(Aantekening Van Geel: “Men denke aan sommige dichters. (ARH)”
Bron: datering: tussen 1948 en 1955; Tijdrovertje, postuum verschenen, 1992
20-01-2026
De deur woei open en de gnomen bliezen,
bonbons zijn samen op ons bord gelegd.
Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967
