In zijn gedicht Pauvres vieilles cités uit zijn bundel Toute la Flandre (1904) beschrijft Emile Verhaeren genadeloos het verval van de Vlaamse kleine stadjes – hij noemt Damme, Kortrijk, Ieper en Dendermonde – van zijn tijd dat hij contrasteert met hun roemrijke verleden. Toch spreekt hij aan het eind de hoop uit dat ze uit hun sluimer zullen ontwaken. … [Lees meer...] overEmile Verhaeren: Pauvres vieilles cités
Emile Verhaeren
Emile Verhaeren: Koortsen
In zijn gedicht 'Les fièvres' (Koortsen’) beschrijft Emile Verhaeren hoe dodelijke ziektes op het naargeestige winterse platteland langzaam maar genadeloos de boerenstulpen binnendringen en de bewoners weerloos aantreffen. Ik lees het gedicht in de vertaling van Stefaan van den Bremt. Het schilderij 'Begrafenis' is van de hand van de sociaal-realistische schilder Charles de … [Lees meer...] overEmile Verhaeren: Koortsen
Emile Verhaeren: Bedelaars
In het gedicht “Bedelaars” (Les mendiants) van zijn bundel Les Campagnes hallucinées beschrijft Verhaeren de haveloze dompelaars die door het barre, winterse landschrap op de dool zijn. Zijn beschrijving lokt zowel medelijden als afschuw uit. Zefs in de dood durft men deze marginalen niet in de ogen kijken. Misschien uit vrees dat hetzelfde lot wie hen aankijkt ook te wachten … [Lees meer...] overEmile Verhaeren: Bedelaars
