De Nederlandse Taalunie in troebel water?

Het blijft een verbluffend schouwspel in Nederland: doet een club eens iets echt goed, maken we ‘m graag ’n kopje kleiner. Betrokken op het beleid rond de bevordering van de Nederlandse taal en cultuur in het buitenland, bijvoorbeeld via de Nederlandse Taalunie en haar geldgevers (wij belastingbetalers dus) zie je dit folkloristisch fenomeen ook weer opduiken: ’n paar jaar terug alweer werd het roemruchte Institut Néerlandais in Parijs zeg maar weggegooid.

Nu dreigt vervolgens de steun aan de ontwikkeling van steeds beter onderwijs Nederlands als vreemde taal in o.a. Duitsland die de Nederlandse Taalunie verleent via het subsidiëren van bijvoorbeeld nascholingsactiviteiten en taalcongressen, ook weg te vallen. Nederland bewijst zichzelf daarmee een slechte dienst. Immers – de toenemende populariteit van Nederland in ons grootste buurland is zeker mede te danken aan de inspanningen van de Duitse docenten Nederlands. En die worden steeds weer gevoed en gemotiveerd door het hoogwaardige nascholingsaanbod dat met steun van de Taalunie in de afgelopen jaren is opgebouwd, en dat zeker niet alleen via universiteiten maar vooral ook via projecten als Leren van de buren en lerarenorganisaties als de Fachvereinigung Niederländisch in stand wordt gehouden.
Gezien de nauwe verwevenheid van Nederland en Duitsland – Duitsland is met ruime afstand onze grootste handelspartner, Duitsers en Nederlanders kunnen steeds beter samen door één deur – is het stoppen van dergelijke steun onverantwoord en beledigend voor de Duitse partners, zeker ook als je bedenkt dat de Bondsrepubliek maar liefst twee grote Goethe-instituten (in Rotterdam en Amsterdam) heeft met tal van activiteiten.

Maar helaas – Nederland zet uitsluitend in op Engels en de rest doet er niet toe, lijkt het. Mijn schoonmoeder zei altijd: ”Gooi jezelf niet weg, dat doet een ander wel!” Het lijkt er op dat de verantwoordelijken voor het Nederlands als vreemde taal die spreuk nooit gehoord hebben: ze  hebben geen ander nodig om ons aanzien over de grens te slopen. Hoe dom kun je zijn!