In deze video bespreekt Jörgen allusie als laatste vorm van intertekstualiteit. Hierbij komen verschillende begrippen uit de interpretatiemethode van Michael Riffaterre langs: ongrammaticaliteiten, matrix, syllepsis en hypogram.
Vervolgens laat Jörgen aan de hand van het verhaal Het dwaallicht van Willem Elsschot zien hoe een allusie de deur kan openen naar een interpretatie op basis van intertekstuele verbanden.
De volgende boeken worden genoemd:
Willem Elsschot – Het dwaallicht
Stefan Brijs – De engelenmaker
Jan Wolkers – De achtste plaag
Gerard Reve – Nader tot U
James Joyce – Ulysses
Sophocles – Koning Oedipus
Dank voor deze mooi serie! Één punt: mijn ervaring is dat je mensen wegjaagt als een kat met een emmer water door termen als ‘allusie’ en ‘intertekstualiteit’. De Nederlandse term ’toespeling’ komt denk ik beter over, want dan klinkt het alsof het een spel is, wat het ook is.
Mooi dat allusies in deze video als sjiboleth worden afgeserveerd. Schrijvers moeten er rekening mee houden dat een deel van het publiek bestaat uit blanco marsmannetjes. Een literaire tekst is geen secret handshake.