Afgelopen donderdag verscheen het nieuwe nummer van literair tijdschrift De Gids, waarin schrijvers, dichters en essayisten het begrip ‘rivier’ onderzoeken. Rivieren scheiden en brengen samen, creëren een kant en een overkant, scheppen verschil en vormen aldus zowel een grens als een verbinding. Hierop wordt gereflecteerd in de gedichten van Hannah van Wieringen (lees alvast Cry me a river), Piet Gerbrandy, Najwan Darwish, Jan Baeke en Pieter Boskma; in de essays van Willem Jan Otten en Joke J. Hermsen; en in een verhaal van Saskia De Coster. In de stukken van Maria Barnas en Alfred Schaffer vervloeien poëzie en essayistiek. (Voor de hele inhoudsopgave kijkt u hier.)

Ook in dit nummer: Kees ’t Hart reageert op een recent wetenschappelijk onderzoek waarin op basis van distant reading gekeken werd naar het geslacht van personages en hun sociaal-maatschappelijke positie in Nederlandstalige romans, welke rol zij binnen het verhaal kregen en wat dat zegt over onze cultuur. Terwijl, stelt ’t Hart, een personage niet verward moet worden met een echt persoon en in het onderzoek voorbij wordt gegaan aan de roman als broedplaats van verlangens en mogelijkheden. Lees hier zijn essay Lezen met een zaklantaarn.

In het volgende nummer van De Gids, maar nu al te lezen op DIG: literatuurwetenschappers Lucas van der Deijl en Roel Smeets, die het onderzoek uitvoerden, reageren op de kritiek van ’t Hart.

U kunt een jaarabonnement (€40/€24) nemen op De Gids via deze link, of een los exemplaar kopen bij de betere boekhandel bij u in de buurt. Het volgende nummer verschijnt in juni.