‘Jonathas ende Rosafiere’ is een Middelnederlands verhaal op rijm dat vermoedelijk tussen de 14e en 16e eeuw in Vlaanderen ontstond. Er hangt veel mysterie rond de tekst, want er zijn slechts vijf fragmenten van overgeleverd… En met die fragmenten gingen wij aan de slag!
Ons doel: dit spannende en mysterieuze middeleeuwse verhaal een tweede leven geven als dynamisch hoorspel onder het motto ‘Middelnederlands voor iedereen’.
Onze missie: de bevreemdende, onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan God en aan de ouders eens tegen het licht houden. In een #metoo-tijdperk doet deze onderdanigheid zeker de wenkbrauwen fronsen.
Dus: sit back, relax en geniet van de eerste aflevering met:
Hubert Meeus als Jonathas
Valerie Rousseau als Rosafiere
Ruben De Cock als vader van Jonathas
Cédrique Caethoven als moeder van Jonathas
Lieze Clerix als engel
Frank Willaert als verteller
Nieuwsgierig naar meer? Check zeker volgende links:
Jammer dat de editie ‘Het handschrift Borgloon’ nog niet online staan in de DBNL.
Wie breken zich niet het hoofd over de frustratie van de vader en diens wraak via een eigenbevruchting?
Die zaak is echter zo klaar als een klontje.
Part I
Men handelde met zijn bezit (familie) naar willekeur als met gestolen goed. De man van de oude stempel werd razend en drukte zijn punt terug.
Een zo tegen christenen inrazende man is een monster. (Had hij het bij verkrachting gelaten, zonder vrucht te telen, dan was er zo goed als niets gebeurd…)
Part II
Rosafiere bracht “haar deel” er in recordtijd doorheen (als een verloren dochter) en kon toen niet anders overleven dan door zich zeven jaar lang te prostitueren.
Niet genoemd – maar essentieel voor het juiste begrip – is dat zij hierdoor meerdere ongewenste vruchten heeft moeten wegmaken.
Anders dan bij de verloren zoon, die door God de Vader werd onthaald en werd vergeven, was het nu de Heilige Maagd Maria die Rosafiere beschermde en de door haar begane – bijzonder ernstige – zonden wilde dragen.
Het was een snoepje van een opgaaf voor elke laatmiddeleeuwer die nu maar eens ethisch kon en wilde rekenen.