Willem Bilderdijk gebruikte opium, zijn tijdgenoten schreven zelfs zijn creativiteit deels toe aan deze praktijk. Recent onderzoek wijst uit dat Bilderdijk zelf geen grote hoeveelheden opium gebruikte, maar de substantie had grote invloed op zijn leven.
Rick Honings, Universitair hoofddocent Nederlandse letterkunde en Bilderdijk-biograaf, vertelt over de collectie Bilderdijkiana en de Bilderdijkkamer in het Academiegebouw van Universiteit Leiden, waar een selectie van schilderijen en objecten uit de collectie is te zien.
De Vereniging ‘Het Bilderdijk-Museum’ heeft haar collectie Bilderdijk in permanent bruikleen gegeven aan de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde (MdNL). Deze collectie sluit goed aan bij de collectie Bilderdijkiana van de MdNL, die wordt beheerd door de Universitaire Bibliotheken Leiden (UBL). Door de bruikleen is een bijzonder rijke collectie boeken, brieven, documenten, kunstwerken en objecten met betrekking tot de dichter, advocaat een veelzijdige geleerde dichter Willem Bilderdijk (1756-1831) en diens tijdgenoten voortaan op één plek raadpleegbaar.
Geachte mijnheer Honings,
In Uw video laat U het receptenboekje van Willem Bilderdijk zien. U stelt vast, dat deze receptenbriefjes (alle) een gaatje in het papier hebben alsof zij op een pin – een zogenaamde liaspen, wel bekend aan oudere kantoorklerken en later verboden wegens mogelijke verwondingen. Hoe dat precies steekt kan ik U een andermaal uitleggen.
Waar het mij om gaat is het volgende: Uit eerste hand weet ik, dat de oude apotheek in de Westerstraat (nu nr. 92) te Enkhuizen voorheen – tot omstreeks 1960, toen er gemoderniseerd werd – een zeer oude receptenverzameling in haar bezit had. Het is de zoon van de oude apotheker Hoekstra, uit wiens bibliotheek ik nog enkele oude boeken mocht krijgen, die mij dit vertelde – met pijn in zijn stem.
Alle ontvangen recepten in deze apotheek werden sinds jaar en dag, misschien sinds het tweede kwart van de zeventiende eeuw (het precieze bouwjaar van het originele pand is 1625 blijkens een gevelsteen) als volgt bewaard: Aan een touwtje aan het plafond met onderaan een dun spijkertje werden de nieuw ontvangen receptbriefjes steeds opgeprikt – of liever; ondergeprikt. Het oudste briefje schoof dus steeds verder naar boven. Toch bleef alles toegankelijk, al dan niet met behulp van een laddertje.
Dit hele archief, Hoekstra sprak van twee kolommen, is zonder mankeren destijds weggekieperd … Het ging zoonlief zichtbaar aan het gemoed.
Het is niet ondenkbaar dat een dergelijke archivering ook is toegepast op de recepten van heer Bilderdijk. Of het een zeer gebruikelijke methode was in apotheken weet ik niet, maar het komt op mij als typisch iets des apothekers over. Mijn derde grootvader leerde het vak ook en van hem heb ik veel praktische zaken en inzichten kunnen leren.
Wilt U nadere informatie ? U heeft mijn mailadres. Ik verblijf met vriendelijke groet,