Je hoeft anno 2020 maar een nieuw Kinderen voor Kinderen-nummer op YouTube aan te klikken om te zien dat dit programma in de 41 jaar van zijn bestaan onherkenbaar is veranderd. Maar wat zeggen die veranderingen over het verschuivende kindbeeld in Nederland? Dat onderzochten letterkundigen Feike Dietz en Laurens Ham van de Universiteit Utrecht.

In de Kinderen voor Kinderen Marathon, een reeks voor De Groene Amsterdammer, deden ze een jaar lang verslag van hun bevindingen in thematische stukken, vanaf het 40-jarig jubileum in oktober 2019 tot nu. De closereadings leidden uiteindelijk tot het afrondende stuk, dat nu digitaal te lezen is bij De Groene: een reportage waarin getoond wordt hoe KvK meebewoog met de politiek-maatschappelijke ontwikkelingen in Nederland van de laatste decennia. KvK, zo toont het stuk, zette in de sociaaldemocratische jaren tachtig kinderen als weldoeners neer, in de jaren negentig en nul als maatjes en vanaf 2010 als rolmodellen. Dat wordt beargumenteerd aan de hand van een overzicht van de ontwikkelingen in de bijna 550 liedjes van het programma, aangevuld met interviews met vier van de huidige medewerkers van het programma.

Er is in de media ook aandacht besteed aan het project: in 2019 door Quest en met een radio-uitzending van het wetenschapsprogramma Focus, recentelijk in het radio- en televisieprogramma De Nieuws BV en in het AD.

Eén bijdrage uit de Marathon bracht duidelijk de meeste reacties teweeg: het stuk over de Gooise R. Want als er één aspect is dat hardnekkig aan KvK’s reputatie blijft kleven, dan is het wel dat het een Goois programma zou zijn. Het desbetreffende artikel kon dat ook niet helemaal ontkrachten, want inderdaad: hoe divers KvK ook geworden is, op het punt van het Goois blijft het programma hoorbaar weinig inclusief.

Afbeelding: van Rudy and Peter Skitterians via Pixabay