Als het waar is
Als het echt werkelijk waar is
dat de overgeschoten geest
nog veertig dagen hier en daar is
waar die altijd graag was geweest
dan zal ik je als een trui omkleden
zo warm en zo goed van pas
als die waar ik lang lang geleden
eerlijk gezegd jaloers op was.
Dus wil ik het volgende afspreken.
Zeg maar de derde vrijdag nacht
zal iets je treurslaap onderbreken:
een vers dat je plotseling bedacht.
Dan sta je op, schrijft haastig neer
wat al bijna wil verdwijnen,
doet die lamp aan, deze keer
schijnt hij extra hard te schijnen
en je herkent het handschrift weer:
het mijne.
Leo Vroman (1915-2014)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
Dit gedicht van Vroman lezend moest ik denken aan het laatste gedicht dat hij schreef en dat in de NRC van 1 maart 2014 bij het bericht van zijn overlijden werd geplaatst met een drukfout, waar ik tevergeefs in een ingezonden brief op reageerde:
Einde
Hij lijkt vast minder erg –
ie lief bijeengebrachte
hoop spaanders van mijn gedachten –
op mij dan op een berg.
Waar zal die laaiende gestalte
van mij dan uit bestaan
en waar kwam al te
late eerste vonk vandaan?
In de krant stond het woord “late” aan het eind van vorige regel, waardoor het rijm met regel 5 verdwenen was.
Nu maak ik zelf een drukfout: “kwam late”moet zijn “kwam die late”