Feestdag Mijn vrouw JeanetteHad te lang geslapen,Zij was gaar in het hoofd en raar ter been.We zeiden daarom: we hebben beloofdVandaag veel te werken en we gaan alleenEen klein ommetje fietsen voor we ons daartoe zetten.Er was veel vertier. Er zwierden vlaggenDe hele stad door en iedereenDroeg oranje siersels met veel plezier:Oranje mutsen van dun papier,Oranje pompoenen op … [Lees meer...] overAlfred Kossmann • Feestdag
Johan van Heemskerck • Gedicht, dat de meisjes hun tijd niet moeten laten verloren gaan
Gedicht, dat de meisjes hun tijd niet moeten laten verloren gaan. Verharde Herderinnen,Die noch het smeken noch de klacht,Van uw getrouwe Herders acht,Afkerig van het zoete minnen. Ziet hoe de vlugge barenEens weggevloeid nooit komen weer,En laat u dat zijn tot een leer,Dat evenzo gaan deur uw jaren. Uw jaren haast verlopen,En eer gij 't gist, in korte tijd,Uw … [Lees meer...] overJohan van Heemskerck • Gedicht, dat de meisjes hun tijd niet moeten laten verloren gaan
Hans Vlek • Geranium
Geranium Vanuit de slechtzittendeschoolbank in een geur van stofoud hout en pis, onder hoge ramenin bladderend kozijn: het roodvan de geranium. Mijn grootmoeder zwoegend boveneen tobbe in de tuin, en naasthet keurig tegelpad in rij, in het roodwaarvan mijn opa op vergaderingensprak: geraniums. Thuis hadden wij er eendie nooit bloeien wilde omdatiedereen zijn peuken … [Lees meer...] overHans Vlek • Geranium
Robert Hass • Roken in de hemel
•• Een gedicht uit Een kolibrie boven de waterval, een bloemlezing uit het recente werk van Robert Hass (voormalig Poet Laureate van de VS), samengesteld en vertaald door H.C. ten Berge. Roken in de hemel In de vroege avond jonge dichters observerendDie op het terras, los van de poëzielezing, stonden te rokenVroeg ik me af of er een rookterras in de hemelZou zijn. Ik heb … [Lees meer...] overRobert Hass • Roken in de hemel
Marcel Coole • De eenzame olifant
De eenzame olifant Men stiet hem uit de kudde. En het Edward-meer,het heerlijke, werd plots de droefste plek op aarde.Hij trok de helling van Kabasha over, waardenog even rond, maar keek niet om, want het deed zeer. Sinds is de Rwindi-vlakte zijn nieuw vaderland.Doch nieuwe vrienden vond hij niet. Hij is getekend.Soms wordt hij wild, alles vertrappelend en brekend,tot … [Lees meer...] overMarcel Coole • De eenzame olifant
Josse Kok • Chaos
•• Twee gedichten uit Schulp, de nieuwe bundel van Josse Kok. Chaos Ooit was hij niet. Nu is hij. Waar hij islaat hij iets achter. Wat hij achterlaat groeit.Als hij terugkeert is het groot, te groot omte negeren. Als hij zijn beest in de ogen kijktzal hij het moeten overmeesteren, temmen.Nasleep is onvermijdelijk. Waar fricties zijntreft men maatregelen. Waar hij zich … [Lees meer...] overJosse Kok • Chaos
Armando • Bezieling
Bezieling Onmiskenbaar woedt de groei,vandaar het streven naar de oorsprong.Is de verbazing belangrijk?De toewijding? Nee,bezieling heeft een masker nodig,benadert de harde kalmte. •• Een tijdperk Strenge stemmen verlaten de aarde,bezingen de razernij der dingenen het geween van bloeiende bloemen:de oogst van een roekeloos tijdperk. Was het een offer op … [Lees meer...] overArmando • Bezieling
Gwy Mandelinck • Soms gaat zij reeds
Soms gaat zij reeds de trage gang van de genodigde:in de ratel der gewrichten is hetonverwacht te horen hoe zij aanhet knekelhuis te kloppen staat. De nachten malen: onophoudend ziet zijhoe het meel der balken in de lakens valt. De klokkentaal der slapelozen kent zijuit het hoofd en met de hielen naarde sponde staan de schoenen naast elkaar: op elke komst is zij … [Lees meer...] overGwy Mandelinck • Soms gaat zij reeds
Paul Snoek • Gedicht voor het mensdom
Gedicht voor het mensdom Men wordt geboren en krijgt daardoor een naamMen doet wat in het leven: spelen eerst met liefdeen bespelen later tot men oud wordt, schuw en eenzaam. Dan met dikke longen vol stenen, men stikt op de peluwof ergens in een werelddeel ver van de moedertaalMen verdwijnt achter de kiezen van de kannibalen. Vrienden, mag ik het vertellen? … [Lees meer...] overPaul Snoek • Gedicht voor het mensdom
Ida Gerhardt • Tristis imago
Tristis imago Wat staat gij naast mijn bed, Moeder van gene zijde?Wat doet gij in mijn kamer in de zwarte nacht?Kan mijn bestaan zich nooit van uw bestaan bevrijden,dat gij mijn slaap nog met uw heimelijkheid bevracht? Wat praat gij tegen mij, Moeder van gene zijde?Ik wíl niet wakker worden, als gij naast mij staat.Het hart zal mij stukhameren, als ik moet lijdenhet … [Lees meer...] overIda Gerhardt • Tristis imago
Christine D’haen • Hortus conclusus
Hortus conclusus Zomerscher overhoofds verbruiloften kruinen. 't Gebaardhaard aartsvader-seringenhout dringtmet bronshartig blad in het blonde geblaarteder esch waar de eschdoorn door wastbekropen door hedera en hooge kornoeljegepaard aan liguster en vlier. Zoo rondt zich het rijgsel:de blanke bevende berken gegrependoor allesvervlechtende bruidssluierrankenom … [Lees meer...] overChristine D’haen • Hortus conclusus
Sytske Frederika van Koeveringe • Mocht dat wat om me heen leeft kneedbaar zijn
•• Bewegingsmogelijkheden is het poëziedebuut van Sytske Frederika van Koeveringe. Mocht dat wat om me heen leeft kneedbaar zijn dan liet ikmijn handen dag en nacht vochtig boven een emmertje druipen Boetseerde ik met gipsverband in slaapkoorts wegen inonnavolgbare vormen waar we over glijden, in plaats van–Zouden mensen uit kleurrijke vormen bestaanSommige uit … [Lees meer...] overSytske Frederika van Koeveringe • Mocht dat wat om me heen leeft kneedbaar zijn
Hans Lodeizen • je hebt me alleen gelaten
•• Stichting Het Park in Rotterdam geeft ieder seizoen een bloemlezing uit, die gratis verkrijgbaar is in de horecagelegenheden in en rond Het Park (bij de Euromast). De Lente-bundel is samengesteld door Lars van der Werf, en bevat gedichten van onder meer Bloem, Korteweg, Campert, Jaeggi — en Lodeizen. je hebt me alleen gelatenmaar ik heb het je allang vergeven want … [Lees meer...] overHans Lodeizen • je hebt me alleen gelaten
Sara Maria van der Wilp • Eendragt maakt magt
•• Bij de nieuwe titels in de DBNL ook een bundel van Sara Maria van der Wilp. Eendragt maakt magt. Beminlyke Eendragt! SteunpilaarVan Ryken, Staaten en van Steden!Gy weert de rampen en 't gevaar,Die twist en wantrouw heimlyk smeeden.ô Bron van vrede! ô Zuil des Raads!Gy sterkt in 't veld de legermagten.Beschermster van het heil des Staats!Gy schenkt de zwakheid dubble … [Lees meer...] overSara Maria van der Wilp • Eendragt maakt magt
Daniël Franck • Nulpunt & Geen woorden
•• Twee gedichten uit Lagen van glas, de nieuwe bundel van Daniël Franck. Nulpunt Ik lig in mijn taal als in een naakt lichaam.Alle scherven van de wereld horen mij toe,straaljagers verrassen mij dagelijks en ik feestomdat het zo werd voorgezegd voor tijdenvan overdaad en overmoed, de veelhedendie ik niet kreeg verwerkt. Krachtelooslig ik in mijn rudimentaire ritmiek, een … [Lees meer...] overDaniël Franck • Nulpunt & Geen woorden
F. Bordewijk • Schijn & Vuurdood
•• Zoals wel meer schrijvers debuteerde F. Bordewijk (onder het pseudoniem Ton Ven) met een bundeltje gedichten, de meeste wat kluchtig en/of gewrocht. Schijn Ik houd van feestgedruisch, – van 't harde licht,dat uit reflectors neerschiet in de zaal, –van carnavalspret, en van dolle taal, –van schaterlach op een vermoeid gezicht, - van hen, die stil verbloeden aan de … [Lees meer...] overF. Bordewijk • Schijn & Vuurdood
Pim Cornelussen • Uit de maat
•• Twee gedichten uit tot de zon zwelt, de debuutbundel van Pim Cornelussen. Uit de maat De rozen bloeien dit jaar voor de vierde keer,elke kelk geurt weer naar de lente. Een duif draagttakjes aan voor een nieuw nest, een spitsmuis zoekt overwoekerde paden. Ganzen steken niet meerover naar een ander continent, in het gezoem van bijenschalt de zomer. Zal de winter … [Lees meer...] overPim Cornelussen • Uit de maat
Hans van Pinxteren • Van hoe ver Magom komt
•• Wolkenspiegels is een door dichter-vertaler Hans van Pinxteren zelf samengestelde bloemlezing uit zijn werk. Van hoe ver Magom komt Oude diepe hartslagroer de trom van zwartlakuren dansen uren staanin lijnwaad, in gerafeld lijnwaadstaart Magom urenlangin doorschijnend lijnwaadoude lieve goedzakslaat de trom tot kweekbak oude diepe hartslagroer de trom van … [Lees meer...] overHans van Pinxteren • Van hoe ver Magom komt
Luuk Gruwez • Opstanding
•• Uit Morren tegen de sterren, de nieuwe bundel van Luuk Gruwez. Opstanding Paasochtend. Je ligt nog na te soezen op een voorjaarsmatras.Niet te vatten dat een heiland het op een zucht van Golgotha,kort na zijn verscheiden, wonderwel voor mekaarheeft gekregen zo goed als kerngezond te verrijzen. Je had gister – journaal laat – er enkel oog voordat ploert na ploert het … [Lees meer...] overLuuk Gruwez • Opstanding
Inge Lievaart • Pasen
Pasen In het doodspunt van de tijd,in de donkerste der nachten,dieptepunt van antimachten,grondverloren elk verwachten,werd het Pasen, nieuwe tijd,nieuwe toekomst, wonderwijd. In dit morgenlijk begin,in dit heden van Gods dromen– leven aan de dood ontkomen –ingeplant en opgenomen,gaan wij vol verwondering,nieuwe mens, de toekomst in. Inge Lievaart (1917-2012)uit: Toen … [Lees meer...] overInge Lievaart • Pasen
Francijntje de Boer • Aan een gevallen meisje
•• Bij de nieuwe titels in de DBNL ook een bundel van Francijntje de Boer. Aan een gevallen meisje. Treur vrij, Sophia! treur! zoo diep ter neêr gevallen,Is al uw heil verwoest, uw vreugde op aard' voorbij.'k Voel ook mijn hart geschokt om uw verneedrend lijden:Sophia! ach, vriendin! hoe dierbaar waart gij mij.Is 't mooglijk, kon de taal der Wellust u bekoren?Vergun mij … [Lees meer...] overFrancijntje de Boer • Aan een gevallen meisje
Toon Hermans • Jezus
Jezus Ik heb zijn beeltenis maar vaag in mijn gedachtenen ik weet haast niets van hoe hij sprak en hoe hij keek'k zou willen weten hoe hij liep en hoe hij lachte'k zou willen weten hoe hij door zijn haren streek 'k zou willen weten of Hij appels at of notenen hoe hij hoestte als hij bij de oever stondhoe hij zijn baard geknipt heeft en zijn neus gesnoteniets van zijn … [Lees meer...] overToon Hermans • Jezus
Bertus Aafjes • De Christusdoorn
De Christusdoorn In mijn toren van vergaan ivoorStaat een oude Christusdoorn; hij bouwtMet zijn stekels bars een wenteltrapNaar de hemel; daaglijks, voet voor voet,Volg ik hem, soms met het blote oogBijna rakend aan zijn pantsertuig:Zwaarden worden dan zijn stekeldoornen,Zwaardviszwaarden, lemmeten van wilden,Messen van nomaden, Moorse dolken;Maar naarmate, hoger in de … [Lees meer...] overBertus Aafjes • De Christusdoorn
Nico Scheepmaker • Ik ben het moe een mens te zijn
Ik ben het moe een mens te zijn Ik ben het moe een mens te zijn.Hoeveel eenvoudiger leeft steen,of aarzelloos de tarwebloem,ook zonder tranen, geloof ik. De tarwebloem is nooit verliefdop ’t onweer of de dageraad;zij kent alleen het leven secen denkt er nauwelijks over na. Kan iemand zo gelukkig zijn?Ben je gelukkig, tarwebloem?Je huilt niet, maar ik vraag me afwaar je … [Lees meer...] overNico Scheepmaker • Ik ben het moe een mens te zijn
Joost Zwagerman • Om te worden
Om te worden het vriendelijk en telgaandpaard, prikkeldraad en te heet asfalt mijdendalsof gevaar zich enkel openbaart als watschrammen met een beetje bloed soms, of gewoonals vloeibaar zwart waaraan je je kunt branden,— daarvoor moet ik nog zo heel veel doen.Ik moet mijn kleding verstellen, mijn haareens grondig wassen. En dan nog is het nietmooi en schoon genoeg aan mij om … [Lees meer...] overJoost Zwagerman • Om te worden
