Voorjaarsbloemen

Een Hollandsch landschap en een Hollandsch meisje,
Dat is een wondermooi gezicht,
Daar kun je nooit genoeg aan denken,
Wanneer je stil te mijm’ren ligt.

Een Hollandsch landschap en een Hollandsch meisje,
Dat ’s lokken en dat ’s duinen blond,
Dat is een veld met roode tulpen,
Dat is een frissche vrouwemond.

Dat is de geur van hyacinthen,
Die dwarrelt op de lentewind
En wolkt om jonge lenteliefde,
Die, zwijmelend, geen einde vindt.

Dat is een fluisterende regen,
Die op narcissenlanden daalt
En in een helle kleurenvreugde
Van liefdes diepste leed verhaalt.

Dat is een bundel zonnestralen,
Die uit de wolken, onverwacht,
Langs bloemen en langs duinen schatert
En in de regendroppels lacht.

Een Hollandsch landschap en een Hollandsch meisje,
Dat zijn gedachten, warm van ’t licht,
Dat over Hollands weiden davert
En tintelt in zoo’n jong gezicht.

Johan van Meurs (1888-1945)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.