Komende zondag wordt tijdens Poetry de C. Buddingh’-prijs voor het beste poëziedebuur van het afgelopen jaar uitgereikt. Ingmar Heytze koos uit iedere genomineerde bundel een gedicht. Vandaag als derde ‘live through this w/ me’ uit Het is warm in de hivemind van Maxime Garcia Diaz.

live through this w/ me

meisje
w/ the most cake

het aangekoekte kwaad tussen onze tenen
in de kromming van onze oorschelpen

de reiniging dient zich aan
we hebben een aard en we traceren
haar contouren
live through this w/ me, meisje

eetstoornisgrapjes schotelpupillen
het moment dat je geest boven het bed
zweeft, naar beneden kijkt & geil wordt
van zijn lelijkheid, jouw
jonge bloeiende cinema
het etteren van de zweren
op je hersenen, de wratten op je tong
smijt je lichaam tegen een muur en ontdek
hoe je botten breken, op welke plekken,
en vooral: wanneer

live through this w/ me, meisje
act against your own nature
critics agree that the bulimic turn
in the early 2010s was a true teen dream
test your capabilities

smeer je tandvlees in met kristalletjes
& trek het korset strakker
traagheid is een zonde gulzigheid is een zonde

zeven moeders kijken naar zeven dochters
schudden hun hoofden, mompelen:
“doodzonde”

maandagavond zijn wij de koudste monsters
in het oude anatomische theater
onze softboi broertjes ontdekken hun prostaat
in een helverlichte bioscoopzaal
we hebben leeuwenmanen en vissen-
manen en we zijn girls of the geist
(hebben nog nooit een hype gezien
die we niet als beesten verslonden)
dus we weten wat dat betekent

cause damage
onze lichamen gehavend
maar nog steeds y2k vintage 🙂
een zuivere toekomst hijgt in onze nekken
de kleuren met lage verzadiging, het vermogen
om nee te zeggen tegen de teen dream
het demonenzweet, het lonkende narratief,
zijn lelijkheid

Jenny schrijft
you should limit the number of times
you act against your own nature. it is interesting
to test your capabilities for a while,
but too much will cause damage.

achter de horizon wacht het uitsterven
voor nu lijkt rotten op bloeien, ruikt
bijna hetzelfde

voor nu heb ik geen honger meer
ik heb de hele middag in een bushokje
gezeten (neorexisch koninkrijk)
met euroshopper & amnesia haze
en een amerikaanse tiener
opgekruld in een hoekje als een
suburban spook, zielige zieke ideeën
& een meisje (girl of the geist)
that promised to live through this
with me

Maxime Garcia Diaz (1993)
uit: Het is warm in de hivemind (2021)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.