Uit Neus tegen het glas, de tweede Nederlandstalige bundel van Friese dichter Edwin de Groot (die tegelijkertijd als zijn vijfde Friestalige bundel is verschenen).

En fiets je zo onvoorzien door je oude buurt

naar mijn jeugd reisde ik af
door toeval (?) en zo op de plek
waar talrijke knieën werden geschaafd
schatten gezocht, verdedigd en hard geleerd

berenklauw moet je absoluut afblijven
gestolen appels smaken naar angst en zweet
en als je een konijn ziet ben je zelf ook een konijn

nu rubber tegels onder het klimrek
kleurige buizen met zachte plastich hoeken
en nieuwe mensen op de stoepen, de huizen
de deuren nog als toen, al zal er fors gestorven zijn

terwijl ik de parelmoeren schelpen zocht
in glanzende algoritmen en
gladweg de tijd vergeten

••

Algoritmen en brain freeze

ja toen, toen kwam de ommezwaai
het is lastig te zeggen achteraf, er was geen knal
maar zeg over een honderd jaar even terugkijken lijkt me aardig

zo van, weet je nog, van die oogverblindende tijd
met in drieën gedeelde jongleurs als volleerde scheppers
van gewenste gedachten en alles, dachten we, was gratis

Edwin de Groot (1963)
uit: Neus tegen het glas (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.