December-elegie

Hier woont een bruid. De stallen staan vol paarden.
De wintermaan beschijnt door ’t vensterglas,
verschuivend langs een roerloos vlak van angst,
de teil met bloedmoer van geslachte hazen.

En stoel aan stoel en kast aan kast der vaderen
beluistren ’t kraken van de zorgentrap
waarlangs zij klommen, lijdzaam overlast,
naar nesten van vergetelheid op zolderkameren.

Voor barenswee verkoren dochter sluimert;
een arm, als bij het rapen, hangt ontbloot
naar ’t veld der dromen waar de wellust suizelt.

En met haar mond naar de appels aan de bomen
bewasemt zij het plekje op de wand
waar de afscheidszucht verstierf van verre doden.

Maurice Gilliams (1900-1982)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail