Kurhaus I

Hier heb ik als kind gespeeld.
Hier was ik als kind tehuis.
Ook dit oud nest gaat teloor
En ik leef door.
Het vuurwerk is er nog maar ik kijk niet meer.
Vervloekte neergang! ik betwijfel
Of de lateren zich in mij nog wel
Zullen herkennen.

Kurhaus II

Verval kruipt in de muren van ’t gebouw
En in de stamgasten die er nog heengaan.
De zee ruist; ook dat ruisen wordt al grauw.
Vergeefs geleefd, vergeefs! schijn is gedaan:
’t Is weer of het er nimmer heeft gestaan.

Kurhaus III

Dit is ’t afscheid – sentimenteel gedoe;
Ik sluit mijn ogen want ik ben het moe.
Het heeft nooit echt bestaan want het vergaat:
Levend zonder bestaan was het verraad.

Victor E. van Vriesland (1892-1974)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht