Daan Doesborgh gaat in gesprek met Neeltje Maria Min over Menno Wigman, zijn steelpannetje en dat van F. Starik, hoeveel bundels Neeltje nou eigenlijk geschreven heeft en hoe afschuwelijk het is om in den lande op te moeten treden.
Het gedicht over de man die de jas van zijn vader draagt, en dan niet in de spiegel maar in een winkelruit zijn vader ziet lopen is niet van F. Starik maar het gedicht ‘de jas’ van de al even betreurde Wim Brands. Het boek ‘er moet iets gebeuren’ is van Maartje Wortel.
Ik zag haar onlangs in de Oba (Oosterdokskade) waar ze voorlas en geïnterviewd werd. Ze las nieuw en ouder werk, had ook het tekeningenboek bij zich. Ik kan bijna niet uitleggen wat er nu precies zo bijzonder aan haar is. Waarom je moet lachen als ze zo sikkeneurig en kortaf reageert op vragen dat het bijna onbeleefd is om dan weer kinderlijk enthousiast te zijn over iets. Het is alsof ze steeds wil zeggen: Val mij niet lastig met al die onzin, ik zit hier lekker te genieten van een vlinder op een bloem. Als ze gaat voordragen is ze er helemaal, valt ze samen met dat werk.
Ze kijkt met de aandacht van een dichter en schift voortdurend wat ze wil zien en wat niet. En geef haar eens ongelijk, ze is nog altijd een van de grootste dichters van ons land! Graag wil ik een bundel van alles wat ze bij de oba voorlas.
Ze wil geen aandacht, maar als ze het eenmaal heeft laat ze je niet meer los.
mijn naam is Maarten Witkam, ik heb Voor wie ik liefheb, wil ik heten op muziek gezet en zoek contact met haar om toestemming te vragen dit op streaming te zetten, kunt U me helpen?
mijn mailadres: mcleidennoord.nl met vriendelijke groet.