Majesteit

Een lichaam, door geen lied te deren,
heeft zich ontvouwen in mijn zingen.
Voordat mijn woorden haar bezeeren
vlucht zij tusschen de zinnen;
voel ik haar langs het rhythme scheren
en in de rijmen binnendringen,
tot zij de beelden gaat regeeren
en naar haar strenge leden dwingen;
— zij zal mij haar gelaat toekeeren,
maar onzegbare herinneringen
doen haar in ’t einde nog bezinnen.
Ik moet haar weer opnieuw formeeren.

••

Retrograde

Gij hebt een voorsprong in het niet.
De doodelijke achterstand,
die zich met ieder uur vergroot,
verhindert niet dat ik uw hand
terug kan vinden in mijn hand.
Achter mij volgt een dubbelspoor
voetstappen in het zand,
hoewel ik u naast mij verloor.

Gerrit Achterberg (1905-1962)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail