Ballade van een generaal
Rood van roem en vet van nederlagen
staat de zich met dampend water
wassende generaal voor het raam
van zijn enige kamer.
De vrouwen van zijn loopbaan
sneden aan twee zijden,
want zijn buik is behaard
met kussen van zwaarden.
Neerslachtig laat de generaal
zijn mannelijke borsten, tijdens
een veldtocht in Europa opgedaan,
gelaten hangen.
Nat van water en rood van Waterloo,
staat de generaal zich voor
het enige raam van zijn kamer
af te drogen met de driekleur.
Paul Snoek (1933-1981)
uit: De heilige gedichten 1956-1958
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail
Snoek blijft onmiskenbaar één van onze grootste Vlaamse dichters.
Hoe hij de ballade laat zingen in de eerste en laatste strofe is als een gedichtengeneraal: vakkundig.
Het spel met kamer en raam is subtiel, de toespelingen neigend naar cynisme.
Patrick Nijs