Electriciteit
Het is avontuurlijk te leven
in een land vol electriciteit,
waar de dingen eendrachtig streven
naar een beetje beweeglijkheid.
Je drukt op een knop en ze zoemen,
ze schudden, bewegen en draaien,
of laten zich ‘bruikbaar’ noemen
omdat ze op hun manier naaien.
Maar in werkelijkheid zijn ze alle
(contant of met winkelkorting)
uit de hemel op aarde gevallen
en min of meer self-supporting.
Laatst kreeg ik zo’n kreng op mijn voet:
hij snorde en dronk van mijn bloed.
Nico Scheepmaker (1930-1990)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag gratis een gedicht in hun mailbox
En dan te bedenken dat het woord ‘elektriciteit’ is afgeleid van ‘elektron’ het oud-Griekse woord voor barnsteen, dat ‘lading’ krijgt als je die op een wollen jurk draagt, en dan stof aantrekt. Voor zover bekend het eerste teken van het verschijnsel, dat we (om die reden) ‘elektriciteit noemen. In de Perzisch taal heet die halfedelsteen ‘de strootjes aantrekker’. En in het Duits ‘Brenstein’, omdat het brandbaar is. Het immers hard geworden natuurlijke hars. Vroeger heette ‘plastic’ wel ‘kunsthars’.