•• Vandaag is de sterfdag van J. Slauerhoff, daarom twee gedichten uit In memoriam J. Slauerhoff, een eerbetoon dat een aantal jaren na zijn dood verscheen.

Zeeman en dichter, zwerver en piraat,
Van ’t aangebeden en vervloekte leven
Wist je dat alles eenmaal moest begeven
In ’t wisslend lot, ook van den zeemansstaat.

Jou was de dood altijd een kameraad,
Uit ziekte was een opstand nagebleven,
Maar niet de vrees die voor het eind doet beven;
Je zei: goed heil! Het gaat zooals het gaat.

Veel verder dan de wereld wou je zwerven
Uit duistre noodzaak, niet uit vaag verdriet
Om een geluk dat toch eens zou bederven …
Je vond de rust niet, want je zocht haar niet.

— Waarom zijn dichters eiglijk nergens thuis,
Noch op een schip, noch in een koffiehuis?

Jan van Nijlen (1884-1965)

•••

Gij stierft in een ommuurde stad,
met al het spleen, dat gij eens hadt
naar onbekende landen.

Geen mensch schreef ooit met koeler vuur
het lied, dat, in dit doode uur,
nog brandt uit uwe handen.

Onze aarde was u steeds te klein,
scheiden en weerzien waren één pijn,
uw leven was een sterven.

De kerne van uw kranke lijf
straalt voort in ons verleegd verblijf:
waar gaat uw ziel thans zwerven?

Karel Jonckheere (1906-1993)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag gratis een gedicht in hun mailbox