• Uit Mond vol dobbelstenen, de nieuwe bundel van Tonnus Oosterhoff.

Wanneer ik bij zonsopgang opsta
is het of ik iets neutraals
in een doorzichtige hoes steek,
die is klaargelegd door het donker.

Er wordt ritmisch aan ons getrokken.
Door wie? In welke richting?
We weten dat we waardevol zijn
omdat er aan ons gerukt wordt.

Ik ben nooit zo bang geweest
als ik weet dat bang zijn kan zijn.
’t Kan gebeuren: elke dag komt
doodsangst mensen verscheuren.

Ik voel pijn bij het open-
knippen van het zakje,
maar vreugde omdat ik
de inhoud bevrijd.

Tonnus Oosterhoff (1953)
uit: Mond vol dobbelstenen (Bezige Bij, 2024)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox