Un beau désordre est un effet de l’art*

’k Heb, in ’n fourrurenwinkel,
bij het vers gepint vitrien,
de volstrekte waarheid van dit
paradoxen-vers gezien.

Langs de kanten hingen roste
vossesteerten, om ter best
op de rugge van geverfde
geitevellen vastgevest.

Verder waren winterhandschoên
bij malkander thoopgebracht,
in verscheiden tinten, rondom
rond ’n witte schapenvacht.

Middenwaarts bemerkte men een
opgevulde waterhond,
die, mistroostig, bij ’n stapel
langgewolde moffels stond.

Nevens hem beneden, lag ‘n
wreedgetande berekop,
met ’n paar dozijnen anti-
teigne poeierdozen op.

Eindelijk — tot overmaat van
kunst en esthetiek gevoel —
zag ik dan de winkeldochter
en haar wassen pose-smoel.

Omer Karel De Laey (1876-1909)

* Uit een gedicht van Nicolas Boileau-Despréaux (1636-1711): ‘Son style impétueux souvent marche au hasard. / Chez elle un beau désordre est un effet de l’art.’ In vertaling: Haar onstuimige stijl loopt vaak op goed geluk. Bij haar is een fraai gebrek aan samenhang een uitwerksel der kunst.

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox