Even leek het erop dat het literaire liefhebbersblad ‘Schreef’ na 38 jaargangen bij gebrek aan redactieleden de pijp aan Maarten zou geven.  Maar deze week ploft het blad van de Vereniging Taalpodium in een geheel vernieuwde outfit op de mat in Utrecht en ver daarbuiten. Het bescheiden A5 boekje met alleen maar gedichten en verhalen van de leden van Taalpodium heeft een metamorfose doorgemaakt waarin ook de journalistieke invalshoek een plek krijgt.

Dat laatste is niet zonder reden, aldus chef-redacteur Werenfried Griffioen bij de doorstart. “Die gedichten en verhalen staan niet op zichzelf. Ze komen voort uit wat er in de samenleving gaande is. Denk aan de angst voor oorlog, de doorgeschoten individualisering, het verlies van de grote verhalen waaraan mensen hun identiteit ontleenden. En tegelijk zien we in die samenleving de ongeneeslijke hang naar samenzijn en de zoektocht naar ‘het eigene’. In Schreef willen we de ruis van die samenleving laten zien. Een beetje naar de beroemde versregel van de dichter Jan Elburg:  ‘Ik hoop dat ik stoor’.”

De Tweede Wereldoorlog als stoorzender komt in het nieuwste nummer dan ook meteen aan bod. In een groot, openhartig interview doet de Utrechtse auteur Fred Penninga, wiens ouders in de top van de NSB zaten, zijn verhaal als vondeling, maar ook als geestelijk erfgenaam van een fout, maar getalenteerd schrijverskoppel.  

Ook vrij recent kwam een ontroerende oorlogsromance boven water dankzij een verloren gewaande gedichtenbundel. Het enig overgebleven exemplaar blijkt al jaren in een Utrechtse boekenkast te staan.

Trouw aan zijn wortels uit de jaren ’80 blijft Schreef de gedichten en verhalen van de leden van Taalpodium publiceren. Hun is het op de eerste plaats te doen om het plezier van het schrijven. Echter nu komen hun schrijfsels beter uit de verf dankzij de mooi gedesignede katernen, eigenlijk tijdschriftjes in een tijdschrift. 

Over schrijfplezier gesproken, ook onze voorouders uit de 17^e eeuw konden er wat van. Dat blijkt uit de lollige en ook schunnige versjes die ze op loterijbriefjes schreven, in de hoop natuurlijk dat de schout een prijs liet vallen op hun loterijbriefje. Maar liefst 11.000 van die briefjes liggen in de Leidse universiteitsbibliotheek op ontsluiting te wachten. Het maartnummer van Schreef haalt er een paar uit de vergetelheid.

‘Schreef’ proza en poëzie door liefhebbers, voor liefhebbers. Verschijnt vier keer per jaar. Maart 2024, nummer 214. Los nummer € 7,50. www.taalpodium.nl