• Uit De dansvloer is van iedereen, het debuut van Maaike de Wolf.

Prognose

Een affaire, een vlek op je trui, een volle blaas
een amandelvelletje dat in je keel blijft steken
een tafel die terugduwt, maar zachtjes.

Dat je als huisraad breekt, het koud krijgt, dat je overweegt
een hoofd in de oven te leggen, maar alleen voor het beeld
in werkelijkheid zou je zoiets niet doen; de oven in en wachten.

Overbuurmannen omhelzen elkaar, dansen achter het raam.
Een tram rijdt ons doormidden.

Wat ik wens:
een kind in een vreemde buurt
een tafel die terugduwt.

Wat ik doe:
kijken naar de ander
één hand voor mijn oog, één hand op mijn rug.

Ze laat zich in delen bij me achter
in de hoop er na een tijdje helemaal te zijn.

Soms ademen we samen, we denken:
niet te vaak voorlezen, samen liggen, kruipen,
sinaasappels persen, gehakt rullen, rustig aan
het hout aftasten.

Maaike de Wolf (1978)
uit: De dansvloer is van iedereen (Arbeiderspers, 2024)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox