Deze zomer publiceren we op Neerlandistiek iedere vrijdag een bespreking van een kinderboek door Eline Zenner. De recensies verschenen eerder op https://www.lees-wijzer.be/boeken/

Sta ‘ns even stil bij hoeveel mensen op de wereld ervan dromen om jouw leven te mogen leiden. Dat zet vast wat van je zorgen in perspectief. Het helpt om af en toe je eigen context door de ogen van een ander te proberen bekijken. (2) Wanneer je je een beetje donker voelt vanbinnen, heb je niet zozeer iemand nodig die een licht wil komen aansteken, dan wel iemand die gewoon even bij je blijft tot de duisternis wegtrekt. (3) Volop in je verdriet gaan rollen, in je eigen droefenis zwemmen, is zinvoller dan je ellende gewoon weg te duwen. Dan komt ze er toch maar uit als woede.

Hierboven staan een paar van de inzichten uit De reis van de jonge ossenhoeder die ik mezelf hoorde herhalen tegen mijn omgeving in de weken nadat ik het boek had doorgenomen. Ik zeg bewust niet ‘gelezen’, omdat de verhouding prent-tekst eerder om ‘doornemen’ vraagt. Regina Linke, een Taiwanees-Amerikaanse kunstenaar, geeft in dit boek aan de hand van rijke illustraties van het leven van drie vrienden kernboodschappen mee uit de Chinese filosofie over onze Grote Levensvragen. Die drie vrienden zijn een jonge ossenhoeder (taoïsme), een os (boeddhisme) en een konijn (confucianisme).

De combinatie “jongen-met-dieren” en “levenslessen” is wellicht een van de redenen waarom op mijn exemplaar een stickertje plakt dat het boek aanraadt aan de lezers van Charley Mackesy’s De jongen, de mol, de vos en het paard. De illustratiestijl is evenwel helemaal anders dan die van Mackesy. Linke is immers gespecialiseerd in de oude Chinese gongbi-schilderkunst: met kleurrijke verf en penseel voert ze de lezer (kijker?) mee naar het oude Azië en toont ze Oosterse tradities, die in hun herkenbaarheid misschien wel soms te veel naar het stereotiepe neigen.

Die balans tussen traditie en herkenbaarheid enerzijds en stereotypie en platitudes anderzijds zit ook in de tekst niet altijd lekker. Met statements als “Ik denk dat ik net zo ben als jij. Maar dan anders.” kan ik niet erg veel. Dat zacht soms supersterk is of dat we de kunst van het verwonderen niet mogen verliezen, weten we intussen wel.

Dergelijke platgetreden paden zijn tegelijk wellicht moeilijk te vermijden in het soort overzicht van de inzichten uit de Chinese filosofie dat Regina Linke hier wil neerzetten. Net het feit dat we deze kerngedachten over goed en kwaad, onschuld, mededogen en vriendschap, zo vaak tegenkomen in de zingevingsliteratuur onderstreept hun belang in ons leven. De integere prenten, de inkijk in het oude Oosten, de inzichten die opborrelen dagen na het lezen maken tot slot die sporadische clichés dan ook wel weer goed. Waardevol in zijn genre, en de moeite om door te nemen.

Regina Linke & Ilona van Braam | De reis van de jonge ossenhoeder | Leeftijd: 4+ | Luitingh-Sijthoff | 2024