•• Uit Blue Whisky, de nieuwe bundel van Bart Chabot.

Een godswonder

ik was terug op aarde, en zulks niet tot mijn verdriet
sterker, ik was terug in den haag
waar mijn wieg had gestaan en je mijn graf kon vinden
bordjes wezen de weg

ik zat voor de verandering goed in mijn vel
dat was wel eens anders geweest
wat zou ik, teruggekeerd, kunnen doen; wat kon ik uitrichten?

terwijl ik door de binnenstad dwaalde, wierp ik af en toe
een vlugge blik in een winkelruit en zag mezelf voorbijgaan
maar het winkelend publiek, talrijk op deze koopzondag,
ontwaarde me niet, haastte zich met volle tassen vooruit
en denderde dwars door me heen
zonder dat het me een schrammetje opleverde
ik bleef, onder de voet gelopen
en vertrapt, intact
die zorg, heel blijven, uit één stuk,
kon ik met een gerust hart achter me laten

bleef de vraag: wat kon ik doen?
over water lopen had ik onder de knie
en als ik naar de noord- of zuidpool ging, om eens
iets te noemen, daar een handstand maakte
en mijn vingers losjes tegen het ijs hield,
dan draaide de aarde op mijn vijf vingertoppen om haar as
dat vergde geen bijzondere inspanning: een koud kunstje
maar zou me dat op één vingertop lukken?
ik had de benodigde diploma’s op zak
maar bezat ik ook de vereiste vaardigheden?

had ik dat huzarenstukje na enig oefenen onder de knie
dan kon ik me aan de wonderbare brood-
en wijnvermenigvuldiging wagen —
en laat dat brood bij nader inzien maar zitten

Bart Chabot (1954)
uit: Blue Whisky (2024)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox