•• Dichteres Inge Boulonois is afgelopen dinsdag overleden.

Advent

Natuur maakt zich weer op, verft bruin
wat naar omlaag moet tussen bomen
die hun jas van hout weer dichtknopen
en traag naar binnen keren. Vallend blad

dat aan de tongen van de wind kleeft,
rochelt over het terras, rolt perken in,
het draaihek van de weken door
waarna het tot zichzelf verzacht.

Maar dennen, sparren houden hun groen
hoog alsof het vastgenageld is,
de bessen van de hulst zijn onderweg
naar koningsrood terwijl de Schoonvrucht
paarse trosjes aan zijn takken gordt.

De wind keert naar het oosten.
De stilte wacht en wacht
op wie verdween om weer te komen.

••

Blauw

Bekende blikvanger, bij voorkeur
op afstand en qua paal en perk
zichtbaar onzichtbaar. De zee is het,
de oudste spiegel van bespiegeling
en ook de wolkenloze lucht, dat al
te grote soevereine waar je bij verdwijnt.
Die niet te mengen toon, dat diepe
ijle blauw dat je tot staren aanzet,
tot het stellen van eeuwige vragen –

Inge Boulonois (1945-2024)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox.