Vanochtend droomde ik over een man
die een nachtmerrie kreeg in een
concentratiekamp. Hij ontwaakte,

stond op en ging naar buiten; er brandde licht in
nog maar één barak:
hij klopte

op de deur, opende die. Onder een lamp zaten
kaartende bewakers tegen wie hij zei:
ik ben zo bang.

’s Ochtends probeerde ik me voor te stellen
hoe ze keken. Ik kwam er niet uit en las
verder in de biografie over Charles Manson

aan wie een bewaker ooit vroeg: wil je ontsnappen?
Ontsnappen?, antwoordde Manson,
ontsnappen? Uit wat dan?

Wim Brands (1959-2016)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox