•• Het overschot, de nieuwe bundel van Annemarie Estor, bestaat uit één gedicht. Een fragment:

Wie de wacht hield,
dronken van complotten,
ontwaarde aan de bosrand
aangeschoten hazen, wapenfabrieken
en flarden van onwaarschijnlijkheid.

Het vermoeden was nergens opgenomen in boeken
maar er was een snuif van zekerheid
en een visioen,
aangeblazen door aannames,
afkortingen, achterklap.

Genadeloos zou hij zijn,
en geven zou hij enkel
om de roes van risico.

Feiten waren nergens te vinden — of misschien toch
ergens onder in de plooien van een sofa.

Alle soorten van vertrouwen zouden eeuwen duren.

Het was de koorts die alles had opgehitst.
Die smeulde in trappenhuizen en appgroepen.

Politieagenten werden vogelvrij verklaard,
beleggers moesten zich verschansen,
de president werd bespuugd
en een dronkenlap zong van la-die da-die da-die da.

••

Iemand schreef het woord ‘oorlog’ neer
en velen, zelfs de verstoktste gamers, veerden op.

En er bleken vele variaties te bestaan van redenen.

Men had gehoopt op het donkerste,
Om te troosten was het niet bedoeld geweest.

Wie de wacht hield, kon het weten.

Annemarie Estor (1973)
uit: Het overschot (Wereldbibliotheek, 2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox