•• Uit Huishoudboekje van de verborgen dingen, de nieuwe bundel van Maarten van der Graaff.

Peiskam

ik help mezelf onprofessioneel door beton van thomas bernhard te lezen
het lukt de verteller niet om aan zijn grote werk
te beginnen over mendelssohn-bartholdy
net als het mij niet lukt om de verborgen dingen te schrijven
dus lees ik de woorden van thomas bernhard over een man
in peiskam die niet kan beginnen
ik koop de hele tijd vettige broodjes op de stations van dit land
ik zit met kruimels op mijn jas in de stiltecoupé
ik word morsiger ik weet iets van poëzie
de forenzen zien het morsige in mij
ik ruik naaldbomen ik ruik potgrond
in mijn oma’s verhalen konden de dieren praten ze waren beschaafd
maar soms vielen ze terug in hun oude dierengedrag en vraten elkaar op
tot groot verdriet van de praatmeneer
die ze de taal van de mensen had geleerd
onder de lakens wachtte ik huiverend op zijn wreedheid
jongens in pakken lopen langs de pukkels op de wangen
ik zit op een terras ze hebben bruine schoenen aan
ze hebben gel in het haar ze hebben bruine schoenen aan
ze lopen zelfverzekerd op hun doel af
het zijn professionele jongens
loop daar niet zo jongens ik wil jullie spreken op jullie kamers
vertel me wat jullie vanavond gaan koken
maar zeg me niet wat jullie echt willen

Maarten van der Graaff (1987)
uit: Huishoudboekje van de verborgen dingen (Uitgeverij Pluim, 2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox