Herneming van de succesvolle voor­stel­ling uit seizoen 24 – 25. Een hoognodige ode aan schrijver Andreas Burnier — queer icoon, haar tijd ver voorbij

‘Van deze proef hangt alles af. Als dit lukt, kan ik verder, kan ik een nieuw leven beginnen: drinken, vechten, neuken, naar zee gaan, in havens werken, in de nacht langs de dokken zwerven, rossen, rijden, vloeken, met mannen verbroe­deren, vrouwen versieren, een groot arts worden – in het buitenland uiteraard. Het hele verdomde leven als een sappige vrucht langs mijn kin laten druipen, merde, in ieder geval alles zijn, behalve braaf en aangepast uit levensangst.’

Welkom in de wereld van de Nederlandse sixties-schrijver Andreas Burnier, die ondanks haar voor­uit­stre­vende, nog altijd hyper­ac­tuele werk over identiteit en seksu­a­li­teit in de verge­tel­heid is geraakt. Burnier schreef over die onderwerpen op een manier die nu bekend klinkt, maar destijds nog zeer contro­ver­sieel werd gevonden – en grote impact had. Jongensuren, de thea­ter­be­wer­king van Burniers werk, geïn­spi­reerd op de boeken Een Tevreden Lach en Het Jongensuur, ademt de tijdgeest, de dubbele moraal van de naoorlogse periode, en de vrij­heids­drang van een jonge lesbische Joodse vrouw in een wereld waarin ​‘afwijkingen’ worden afgekeurd.

Meer informatie