•• Het eerste, inleidende en het laatste, uitluidende gedicht uit Kintsugi, de nieuwe bundel van Lucas Hirsch.

Kintsugi

Niet het kwaad.
Niet het leven,
de liefde en de dood
maar de taal waarin
gesproken wordt, de poëzie
die ik versta,
verlichaamt,
maakt bang
maar mondig.

Omdat ik ergens heen moet
met mezelf
neem ik voor lief
dat taal en ik de laatste jaren
te lijfelijk zijn geworden.
Ik niets verlijm.

Ik zie heus wel
dat het echte breken
pas begonnen is.

••

Ankers hemelwaarts

Ik ruil mijn stem voor observaties.
Herwaardeer een lichaam.
Herschik taal.

Het zal stil zijn rond mijn ik.
Zeg niets wat nog huivert,
verstikkend werkt of
angst aanjaagt.

Ik zeg gedag.
Tegen de familielijn en dode vriend zeg ik:
taal klonk jullie in
in verzen.

Alle vormen afgegraven.
Alle ploegsporen gevuld.
Heb ik aan mijn woord voldaan.
Ben ik voldaan, mijn woord.

Ik lag lang genoeg bloot.
Ik werp mijn ankers hemelwaarts.

Lucas Hirsch (1975)
uit: Kintsugi (Arbeiderspers, 2025)

---

Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox