•• Deze week is het de Week van het Nederlands. Daarom vijf gedichten over taal. Als laatste een gedicht van J.A. Dèr Mouw, over Franse les.

Ik werd al aardig knap, want ‘k leerde fransch.
Blij was ‘k! Als je dat kende, ja, dan was je
Een eind op streek, begreep ik, want dan las je
Verne in ’t oorspronk’lijke en Aimard’s romans.

Maar moeilijk! h al dad’lijk was daar hache;
En dans was zonder s, met s le sens;
Du fils — des zoons; maar de l’homme — des mans;
En die vervoeging! Je sais maar je sache.

Vreemd: een fransch jochie, dat ik had ontmoet,
Sprak niet als meester; en die wist ’t toch goed:
‘La loi — de wet’ klonk met zoo’n mooi ronde oea –

Ik durfde niet beslissen; maar ’t was naar,
Dat ‘k niet zoo vlug als hij achter elkaar
Kon zeggen: que je ne m’en aille pas.

J.A. Dèr Mouw (1863-1919)