•• Twee gedichten uit Cagney, de nieuwe bundel van Edwin Fagel.

Ik antwoord de conducteur goedenavond
zoals ik amen antwoord op de hostie
ik volg de structuren van de samenleving
ik houd me aan de regels. Ik houd
heel patriarchaal de schijn op dat ik niet
bij het patriarchaat wil horen. Kennelijk vat ik mijn bestaan op
als een stelsel van verplichtingen (leef ik dus, maar niet
uit vrije wil, voor anderen) (leef ik
feitelijk dus tussen de op harmonie gerichte
verplichtingen door), besta ik hooguit samenvallend met
(de fictie van) de mening van een ander

••

Altijd het idee dat er meer gebeurt dan ik begrijp / kan begrijpen
Ik mis het grote verband, ik moet me beter concentreren
op wat mensen zeggen, niet afgeleid raken
door mijn eigen gedachten en gevoelens, alsof daar
een antwoord is te vinden. Als ik een kroeg binnenkom
interpreteer ik de blik van de serveerster als een
verwijt waar ik haar geen ongelijk in kan geven, ik heb
als ik moe ben een gluiperige oogopslag

Edwin Fagel (1973)
uit: Cagney (Opwenteling, 2025)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox