G.K. van het Reve droeg deze ‘brief van een kijker’ voor in de tweede aflevering van het satirische programma “Zo is het toevallig ook nog ’s een keer”, uitgezonden op 7 december 1963. Het publiek reageerde verrast op zijn optreden in het programma, waar hij in een interview het volgende over zei: ‘Als je je een keer op dat scherm laat zien, stijgt onmiddellijk de verkoop van je boeken, heb ik gemerkt. Mensen, die het eigenlijk beter zouden moeten weten, beschouwen je plotseling als veel belangrijker. Als je gezicht op dat ruitje komt, gaat je waarde omhoog. Daarom heb ik het eigenlijk gedaan. […] Dat rijmpje in de laatste uitzending, daar heeft niemand mij een aanwijzing voor gegeven. Zoals je het vanmiddag deed, dat was goed, zei iedereen. Maar hoe deed ik het die middag? Dat stuntelige moesten ze juist hebben, heette het. En uiteindelijk kan toch iedereen wel een tekstje voor de televisie zeggen.’