•• Uit Het lavablad van de lente, de nieuwe bundel van Luc Vanhie, met enkel gedichten van drie keer twee regels.

Duizend vlinders drummen aan het raam dat mangroveachtig glinstert in de morgen,
niemand wil de uren kwijt die een hefboom in het landschap zien

De bevinding dat het leven zich voordoet als een vangnet van verschil.
Alles komt tot leven, alles lijkt mogelijk in het lumineuze van een opgeslagen blik.

De vlekkeloze verte van een vissersboot op volle zee, zelfs een boek
dat op een bank onder een boom de lezer meevoert op de wenken van een onvoorspelbaar lot.

••

Soms schort het enkel aan vertrouwen,
in de mist is alles theatraal.

Wat ons verlicht wijst onuitroeibaar naar gemis,
welke adem blaast nog vuur in uitgedoofde as.

Hoe alles ooit in woorden werd gevat, haast onuitspreekbaar
als plooibaar magma uit de meest getalenteerde taal.

Luc Vanhie (1952)
uit: Het lavablad van de lente (Uitgeverij P, 2025)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox