Waarom schrijven zoveel auteurs na de dood van hun vader over hem? Wat maakt deze verhouding zo, dat de noodzaak ontstaat om haar in boekvorm te onderzoeken? Op donderdagmiddag 29 januari gaan Mirjam van Hengel en Maarten Doorman in Spui25 te Amsterdam onder leiding van Dieuwertje Mertens in gesprek over rouw, herinnering en de vraag hoe persoonlijke ervaringen hun weg vinden naar de literatuur. Wat levert het op om de vaderfiguur opnieuw te benaderen door over hem te schrijven?

De laatste tijd verschijnen er veel vaderboeken. Zo ook Mijn vader en ik van Maarten Doorman. Wie was de man die bij het eerste fluitsignaal van Nederland-Joegoslavië in de kwartfinale van het EK dood neerviel? In zijn boek gaat Doorman naar hem op zoek en maakte een portret van een generatie vaders die veel meemaakte en daar niets over losliet. Schaamte over en weer maakte alles onzichtbaar.

Mirjam van Hengel schreef jarenlang biografieën over literaire anderen, tot het overlijden van haar vader haar confronteerde met onontkoombare persoonlijke rouw. Vaders sterven, dat doen ze nu eenmaal. Maar hoe schrijf je daarover? Nu is er haar boek Ganzentijd.

Van Hengel en Doorman verkennen in gesprek met moderator Dieuwertje Mertens waarom zij een boek over hun vader wilden schrijven. Hoe eerlijk kan je zijn over je eigen vader? En hoe voorkom je dat zo’n boek particulier of anekdotisch wordt? Is het mogelijk je vader ooit écht te leren kennen? En wat brengt dit schrijven teweeg voor de schrijver, en voor de lezer?

Aanmelden

Deze bijeenkomst vindt op donderdag 29 januari om 17:00 plaats in Spui25 te Amsterdam. Aanmelden kan via deze link.