•• Dichter, schrijver, P.C. Hooft-winnaar Astrid Roemer is eind vorige week overleden.

Steffi huilt

Het geeft niet Poes
het geeft niet dat we
sterven
Want weet je Poes
dood is het landgoed dat
we bij geboorte erven
Het geeft niet Poes ook al
is het om te huilen
Het is ons slot: leven opent het
en wij sluiten.

•••

Wie de top van het geluk bereikt
stuit op iets zachts

de bodem van verdriet is
het en onbegrijpelijk als een
zwart gat

net als het licht stroomt het
geluk naar een oord
waar alles verdwijnt
er is geen weg terug voor wie
helemaal gelukkig
is
(geweest).

•••

Mijn gedachten zijn zwaar
sneller dan licht gaan ze naar doelen
die ik bedenk
nog voor ik uitspreek dat ik
het wil lig je naast me in bed
ik wil zeggen
ik begeer je zo maar je
hebt het reeds vernomen
zo gaat het bericht van mijn dood
ook voor me uit
het omsingelt je met gedachten
aan mij een soort slapeloosheid die rede-
loos maakt

sneller dan licht kom je en
verwekt me opnieuw

Astrid Roemer (1947-2026)
uit: Ik ga strijden moeder (In de Knipscheer, 2021)

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox