Taalstaat. Vanuit de delta van het binnenbrein, is de mond een oneindig ritmisch beweeglijk klanklichaam met een nog nimmer fabelachtig onontgonnen symfonie van accenten, ruis en stiltes…, tongslagen-geluiden, met een subliem eigen beleving van een werkelijkheid. De scheppende mond grijpt overal in, plaagt. Taalplattegronden verdwalen in Van Dale, vernieuwt zij zich generaties lang. Zonder aankomst maar nooit verstompt, monddood, kan het nooit zwijgen. Onbewogen beweegt de tong. Soms afgeknipt door monsters, blijft het spreken.  

Geïnteresseerd in een van de schrijversportretten – of een andere tekening – van Robert Kruzdlo? Neem contact op met de maker.