•• In Van alles de laatste scharen dichteres Elise Vos en fotograaf Eddy Verloes zich rond het begrip vergankelijkheid en voegen daar schoonheid aan toe. (Recensie.)

Het bewaren van een mens

het begon toen je stierf
de pauw was je mond
nog niet ontvlucht
of ik balsemde je lichaam
zette het te kijk achter glas
dat ik elke ochtend schoonwreef
met mijn haren schild en
een verloren veer uit je staart

het bezitten van een man
was toen nog mogelijk

daarna viel je langzaam
in stukken alsof je twijfelde
over dit noodzakelijk verval

uit je botten bouwde ik
twee nieuwe lichamen
profeten van een oud geloof
een tweeling die bestond
uit goed en kwaad

jullie gingen terug achter glas

soms beeld ik me in
dat één van jullie naar me lacht
wanneer de bezoekers de zaal verlaten
ze lopen achterwaarts
alsof ze afscheid nemen
van oude koningen

Elise Vos (1984)
uit: Van alles de laatste (Uitgeverij P, 2025)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag gratis een gedicht in hu