Ons bereikt het bericht dat Vincent van Heuven (geboren op 31 juli 1949) op vrijdag 6 februari jongstleden onverwacht is overleden. Van Heuven promoveerde in 1978 aan de Rijksuniversiteit Leiden op een proefschrift over de spelling van werkwoordsvormen, en bleef daarna verbonden aan deze universiteit als (uiteindelijk) hoogleraar Fonetiek. Samen met Toni Rietveld schreef hij het nog altijd veelgebruikte leerboek Algemene fonetiek; de auteurs waren nog bezig met de gereviseerde vijfde druk. Van Heuven was onder veel meer lid van de KNAW en lid van de redactieraad van Nederlandse taalkunde. Na zijn pensioen vervulde hij rollen in onder andere de universiteit van Pannonië (Hongarije), de Fryske Akademy en de Rijksuniversiteit Groningen. Van Heuven was de weduwnaar van de vorig jaar overleden sociolinguïste Renée van Bezooijen.
Wat jammer.
Mozart: Violin Sonata in E-Flat Major, K. 380: II. Andante con moto
Ik ben Vincent nog altijd dankbaar. Hij heeft samen met wijlen zijn echtgenote Renée van Bezooijen ’t Poldernederlands van begin af serieus genomen. Dat heeft veel voor me betekend.
Triest. Vincent had nog zoveel willen doen. Echt iemand die door zijn nuchtere benadering de wetenschap vooruit geholpen heeft. En iemand die graag weddenschappen aanging – over wat er uit het experiment zou komen als we verschil van inzicht hadden. Toen ik Leiden verliet, en de spellingcommissie van 1990 werd ontbonden, werd onze samenwerking losser, helaas.