
•• Uit De laatste die ontwaakt, de eind vorig jaar verschenen nieuwe bundel van Rodaan Al Galidi.
Onkwetsbaar
Eerst zoek ik
mijn handen ergens in mij
en als ik ze weer voel,
pak ik beitel en hamer.
In de solide steen
die ik ben geworden
beeldhouw ik twee voeten,
twee benen en twee goede knieën
om naar de keuken te lopen.
lk beeldhouw twee armen en handen,
maak een thee.
lk boor een mond,
neem een slok,
hak een harde gezichtsuitdrukking
en loop naar het park.
lk kijk of het bankje sterk genoeg is
en zit.
Met een kleinere beitel en hamer
bouw ik glimlachen: vrolijke,
vriendelijke, aardige, verlegene,
geslotene, geheimzinnige, maar nooit
lijk ik op een levende.
Onnozele duiven zitten op mijn hoofd
en schijten
op mijn gezicht.
Alcoholisten
plassen tegen mijn rug.
Smerig en nat
loop ik terug naar huis.
Ik sta onder de douche,
boos
op een ieder
die mij overtuigde
in steen te veranderen
om
niet gekwetst te worden.
Rodaan Al Galidi (1971)
uit: De laatste die ontwaakt (Van Kemenade, 2025)
•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag gratis een gedicht in hun mailbox.
Laat een reactie achter