•• UitVilla Allucina, de nieuwe bundel van Annemarie Estor.

De muren waren de kleur van bramensap
en alles baadde in de schaamteloze
dronkenschap van een ondergaande zon.

Boven de kersenhouten tafel
fladderden dagpauwogen en klaprozen
die af en toe landden op de kuiven van kardinalen
die zaten op wijnglazen met tandjes
waarin randjes tannine zich aftekenden.

Het plafond was volgehangen met vlaggen
en hammen aan haken en daaronder
waren guirlandes gedrapeerd:
in het seizoen met een dikke naald en touw geregen
jeneverbessen, pepertjes en schijfjes ideologie.

•••

De wonderlijkste weckpotten glansden mij tegemoet:

‘Kersen in Slaap’,
‘Aardbeien in Woede’,
‘Maangedroogde Tomaatjes’,
‘Rozen in Remlicht’.

Ergens lagen recepten, handgeschreven.

Er stond: ‘Hart, Verboden In Te Rijden’.

En ook:
‘Gedroogde Schapenschaamlippen’,
‘Aalbescompote à la Ché’.

Annemarie Estor (1973)
uit: Villa Allucina PoëzieCentrum, 2026)